Język mentawai (a. mentawei, mentawi) – język austronezyjski, którym posługują się Mentawajowie, mieszkańcy wysp Mentawai w Indonezji. Według danych z 2000 roku posługuje się nim 58 tys. osób.

Wykazuje silne zróżnicowanie dialektalne – serwis Ethnologue wyróżnia następujące dialekty: North Siberut, Pagai, Sakalagan, Saumanganja, Silabu, Simalegi, Sipura, South Siberut, Taikaku.

Jest bardzo oddalony (pod względem cech językowych) od najbliższych mu krewnych w ramach rodziny austronezyjskiej (nias, batak toba). Jego użytkownicy komunikują się również w innych językach, takich jak indonezyjski i minangkabau.

Wczesne kroki na rzecz opisu języka mentawai poczynił Max Morris, autor niemieckojęzyczego opracowania z 1900 r.. W książce zawarto skrótowy opis struktury językowej, dane słownikowe, materiały konwersacyjne, a także pewne opowiadania tradycyjne, przysłowia i zagadki. Jest zapisywany alfabetem łacińskim.

Przypisy