| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
4 tys. (2000) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
|
bliżej nieustalona, kreolski na bazie malajskiego lub jeden z języków (dialektów) malajskich | |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6a żywy↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | bpq | ||
| IETF | bpq | ||
| Glottolog | band1353 | ||
| Ethnologue | bpq | ||
| BPS | 0012 5 | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język malajski wysp Banda (bahasa Melayu Banda) – język używany na wyspach Banda w prowincji Moluki w Indonezji. Według danych z 2000 roku posługuje się nim blisko 4 tys. osób. Lokalnie jest określany jako bahasa Banda. Nie został bliżej opisany.
Jego przynależność nie została dobrze ustalona. Należy do grupy wschodnich odmian języka malajskiego, które bywają uznawane za języki kreolskie. Cechuje się obfitością pożyczek z języka niderlandzkiego, które sięgają m.in. leksyki związanej z gospodarstwem domowym. Być może powinien być klasyfikowany jako dialekt malajskiego ambońskiego; niewykluczone, że jest bliżej spokrewniony ze słabo poznaną odmianą wysp Aru (Dobo Malay). Od odmiany wyspy Ambon odróżnia go m.in. zaimek 2. os. lp. – pane. Sami użytkownicy uważają ten język za odrębny.
Jest to jeden z dwóch języków, które określono terminem Banda Malay. Historycznie na wyspie Banda istniała inna kontaktowa forma języka malajskiego, która służyła do komunikacji między tubylcami a kupcami jawajskimi. Język ten zanikł na początku XVII wieku.
Przypisy
- 1 2 3 Winn 2007 ↓, s. 90.
- ↑ Faradika Darman: Kabata dan bahasa tana di Kepulauan Banda. Kantor Bahasa Maluku, 2019-05-27. [dostęp 2022-12-26]. (indonez.).
- 1 2 David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Malay, Banda, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2021-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- 1 2 Winn 2010 ↓, s. 382.
- 1 2 Nivens 2002 ↓, s. 40.
- ↑ Steinhauer 1991 ↓, s. 177–178.
- ↑ Paauw 2013 ↓, s. 160.
- ↑ Adelaar i in. 1996 ↓, s. 684.
Bibliografia
- K. Alexander Adelaar, David J. Prentice, Cornells D. Grijns, Hein Steinhauer, Aone van Engelenhoven: Malay: its history, role and spread. W: Stephen A. Wurm, Peter Mühlhäusler, Darrell T. Tryon (red.): Atlas of Languages of Intercultural Communication in the Pacific, Asia, and the Americas: Vol I: Maps. Vol II: Texts. Berlin–New York: Walter de Gruyter, 1996, s. 673–693, seria: Trends in Linguistics. Documentation 13. DOI: 10.1515/9783110819724.2.673. ISBN 978-3-11-081972-4. OCLC 1013949454. [dostęp 2021-08-14]. (ang.).
- Richard J. Nivens: Borrowing Versus Code-switching in West Tarangan (Indonesia). Dallas: SIL International, 2002, seria: Publications in Sociolinguistics 8. ISBN 1-55671-134-4. OCLC 51514435. (ang.).
- Scott Paauw: The lexical sources of Sri Lanka Malay revisited. W: Sebastian Nordhoff (red.): The Genesis of Sri Lanka Malay: A Case of Extreme Language Contact. Leiden: Brill, 2013, s. 149–164, seria: Brill’s Studies in South and Southwest Asian Languages 3. DOI: 10.1163/9789004242258_007. ISBN 978-90-04-23413-0. OCLC 823249125. [dostęp 2022-12-26]. (ang.).
- Hein Steinhauer: Malay in east Indonesia: the case of Larantuka (Flores). W: Hein Steinhauer (red.): Papers in Austronesian Linguistics No. 1. Canberra: Department of Linguistics, Research School of Pacific Studies, Australian National University, 1991, s. 177–195, seria: Pacific Linguistics A-81. DOI: 10.15144/PL-A81.177. ISBN 0-85883-402-2. OCLC 646958819. (ang.).
- Phillip Winn: The Southeast Asian exception and "unforeseen results": Unfree labour in the Banda Islands. W: Maria Suzette Fernandes Dias (red.): Legacies of Slavery: Comparative Perspectives. Newcastle, UK: Cambridge Scholars Publishing, 2007, s. 76–106. ISBN 978-1-5275-6700-9. OCLC 654375913. [dostęp 2022-09-11]. (ang.).
- Phillip Winn. Slavery and cultural creativity in the Banda Islands. „Journal of Southeast Asian Studies”. 41 (3), s. 365–389, 2010. DOI: 10.1017/S0022463410000238. ISSN 0022-4634. OCLC 8271762620. JSTOR: 20778894. (ang.).