| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących |
<300 (2016) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
| Status oficjalny | |||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | lnm | ||
| IETF | lnm | ||
| Glottolog | lang1328 | ||
| Ethnologue | lnm | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. | |||
Język langam, także: pondi, mwa – język papuaski używany w prowincji Sepik Wschodni w Papui-Nowej Gwinei (dystrykt Angoram). Biegle posługuje się nim mniej niż 300 osób.
Praktycznie wszyscy jego użytkownicy zamieszkują wieś Langam (rodzime określenie: Amonan). Według danych z 2016 r. grupa etniczna Pondi liczy nieco ponad 600 osób. W powszechnym użyciu jest tok pisin. Inne języki nie są szerzej znane.
Jest silnie zagrożony wymarciem, gdyż preferowanym środkiem komunikacji staje się tok pisin. Doszło do zaniku przekazu międzypokoleniowego. Dodatkowo w języku młodszych użytkowników zaobserwowano silne wpływy tok pisin.
Spotykane w literaturze określenie „langam” wzięło się od nazwy wsi. Określenie „mwa” (od wyrazu oznaczającego „nie” lub „nic”) odnosi się także do języka mwakai (mongol).
Jest spokrewniony z językami mwakai i yaul (ulwa). R. Barlow (2020) określił je wspólnym mianem „języków ulmapo”. Istnieją różne propozycje dot. ich związków zewnętrznych. W. Foley (2018) włączył wszystkie trzy pod pojęcie „języków koam”, zaliczając je do grupy grass języków ramu (w ramach rodziny języków Ramu i dolnego Sepiku). W innej klasyfikacji (T. Usher, R. Barlow, także Glottolog 4.6) należą do niewielkiej rodziny keram, jako przedstawiciele gałęzi zachodniej/ulmapo.
Został opisany w postaci skrótowego opracowania gramatycznego z 2020 r.
Przypisy
- 1 2 Barlow 2020a ↓, s. 4.
- ↑ Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Pondi. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-15)]. (ang.).
- 1 2 Barlow 2020a ↓, s. 38.
- 1 2 Barlow 2020a ↓, s. 5.
- ↑ Barlow 2020a ↓, s. 13.
- ↑ Barlow 2020a ↓, s. 7.
- ↑ Barlow 2020a ↓, s. 9.
- ↑ Barlow 2020a ↓, s. 11.
- 1 2 Harald Hammarström, Robert Forkel, Martin Haspelmath, Sebastian Bank: Ulmapo. Glottolog 4.6. [dostęp 2022-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-08-15)]. (ang.).
- 1 2 Barlow 2020a ↓, s. 14.
- ↑ Barlow 2020b ↓, s. 38.
- ↑ Foley 2018 ↓, s. 204–206.
- ↑ Russell Barlow: A grammar of Ulwa (Papua New Guinea). Berlin: Language Science Press, 2023, s. 26–27, seria: Comprehensive Grammar Library 6. DOI: 10.5281/zenodo.8094859. ISBN 978-3-98554-073-0. ISBN 978-3-96110-415-4. (ang.).
- ↑ Barlow 2020a ↓.
Bibliografia
- Russell Barlow: A Sketch Grammar of Pondi. Acton, ACT: ANU Press, 2020, seria: Asia-Pacific Linguistics. DOI: 10.22459/sgp.2020. ISBN 978-1-76046-383-0. OCLC 1175268668. (ang.).
- Russell Barlow. Notes on Mwakai, East Sepik Province, Papua New Guinea. „Language and Linguistics in Melanesia”. 38, s. 37–99, 2020. ISSN 0023-1959. [dostęp 2022-08-15]. (ang.).
- William A. Foley: The Languages of the Sepik-Ramu Basin and Environs. W: Bill Palmer (red.): The Languages and Linguistics of the New Guinea Area: A Comprehensive Guide. Berlin–Boston: Walter de Gruyter, 2018, s. 197–432, seria: The World of Linguistics 4. DOI: 10.1515/9783110295252-003. ISBN 978-3-110-29525-2. OCLC 1041880153. (ang.).
Linki zewnętrzne
- David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Langam, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [dostęp 2019-06-06] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- Langam. Endangered Languages Project. [dostęp 2023-11-24]. (ang.).