bahasa Hulontalo
Obszar

Gorontalo (Indonezja)

Liczba mówiących

1 mln (2000)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
ISO 639-2 gor
ISO 639-3 gor
IETF gor
Glottolog goro1259
Ethnologue gor
BPS 0622 2
WALS grt
Występowanie

Lokalizacja prowincji Gorontalo w Indonezji
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Wikipedia w języku gorontalo
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język gorontalo, także holontalo (bahasa Hulontalo) – język austronezyjski rozpowszechniony wśród ludu Gorontalo w północnej części wyspy Celebes, w prowincji Gorontalo. Należy do grupy języków filipińskich, jest jednym z języków gorontalo-mongondow. Według danych Ethnologue w roku 2000 posługiwało się nim ok. milion osób. Skupiska ludności Gorontalo są obecne również w mieście Manado i w Dżakarcie.

W 1981 r. wyróżniono pięć głównych dialektów: dialekt miasta Gorontalo, wschodni, limboto, zachodni, tilamuta. W gorontalo występują zapożyczenia z malajskiego, arabskiego, portugalskiego, niderlandzkiego oraz języków północnohalmaherskich (ternate i galela). Historycznie region znajdował się pod wpływem Sułtanatu Ternate, a w późniejszym okresie przeszedł pod kontrolę holenderską. W użyciu są również języki indonezyjski i malajski miasta Manado.

Doprowadził do częściowego zaniku spokrewnionych języków takich jak suwawa i bolango. Zagrożony wymarciem, jest wypierany przez indonezyjski i lokalny malajski. Przyczynia się do tego napływ ludności z innych regionów (od połowy XX wieku). W latach 90. XX w. pozostawał w intensywnym użyciu na terenach wiejskich, choć wśród młodszego pokolenia zaobserwowano wzrost roli języka narodowego. Doniesienia z XXI w. wskazują na poważne osłabienie jego pozycji, zwłaszcza na obszarach miejskich.

Pierwsze opisy języka gorontalo sporządzili autorzy zachodni (Wilhelm Joest, J. Breukink), omawiając aspekty jego gramatyki i słownictwo. W XX w. prace leksykograficzne nad tym językiem prowadził lokalny lingwista Mansoer Pateda. Ich owocem stał się dwujęzyczny słownik gorontalo-indonezyjski. Istnieją także opracowania gramatyczne (Morfologi dan sintaksis bahasa Gorontalo, 1988, Kaidah bahasa Gorontalo, 1981). Do sporadycznego zapisywania tego języka stosuje się alfabet łaciński.

Zobacz też

Przypisy

  1. Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 79, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
  2. 1 2 George L. Campbell: Compendium of the World’s Languages. Wyd. 2. T. 1: Abaza to Kurdish. London–New York: Routledge, 2000, s. 622. ISBN 0-415-20298-1. OCLC 41108519. [dostęp 2023-01-10]. (ang.).
  3. Moses Usman, The Agent-Verb-Patient System of the Gorontalo Language: A Typological Semantic-Syntactic Role Approach, „Jurnal Ilmiah Masyarakat Linguistik Indonesia” (2), sierpień 2008, s. 253–262 (ang.).
  4. 1 2 M. Paul Lewis, Gary F. Simons, Charles D. Fennig (red.), Gorontalo, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 18, Dallas: SIL International, 2015 [dostęp 2020-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-09-15] (ang.).
  5. Merrifield i Salea 1996 ↓, s. 6.
  6. 1 2 3 4 Little, Jr., Machmoed i Mustafa 1995 ↓, s. 521.
  7. Kasim i in. 1981 ↓, s. 89–90.
  8. David Henley: Nationalism and regionalism in a colonial context: Minahasa in the Dutch East Indies. Leiden: KITLV Press, 1996, s. 28, seria: Verhandelingen van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde 168. DOI: 10.1163/9789004486928. ISBN 978-90-04-48692-8. ISBN 978-90-6718-080-1. OCLC 35113123. (ang.).
  9. J. Noorduyn, A Critical Survey of Studies on the Languages of Sulawesi, Leiden: KITLV Press, 1991 (Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde: Bibliographical series 18), s. 66, ISBN 90-6718-028-9, OCLC 24778246 (ang.).
  10. Adat Istiadat Daerah Sulawesi Utara, Jakarta: Direktorat Jenderal Kebudayaan, 1980, s. 21 [dostęp 2023-01-03] (indonez.).
  11. Ulfa Zakariya, Ninuk Lustyantie, Emzir. The Gorontalo Language in Professional Communication: its Maintenance and Native Speakers’ Attitudes. „Professional Discourse & Communication”. 3 (3), s. 39–51, 2021. DOI: 10.24833/2687-0126-2021-3-3-39-51. ISSN 2687-0126. [dostęp 2022-07-25]. (ang.).
  12. Merrifield i Salea 1996 ↓, s. 130.
  13. David Mead: Gorontalo. Sulawesi Language Alliance. [dostęp 2023-05-29]. (ang.).
  14. Kasim i in. 1981 ↓, s. 2–3.
  15. Sukardi Gau, Warisan Akademik Prof. Mansoer Pateda [online], Academia.edu [dostęp 2022-02-23] (indonez.).
  16. Mansoer Pateda, Kamus bahasa Gorontalo-Indonesia, Jakarta: Pusat Pembinaan dan Pengembangan Bahasa, Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1977, OCLC 5311076 [dostęp 2023-01-09] (indonez.).
  17. P.M H. Alitu i inni, Morfologi dan sintaksis bahasa Gorontalo, Jakarta: Departemen Pendidikan dan Kebudayaan, 1988, ISBN 979-459-021-5, OCLC 831604321 [dostęp 2023-01-09] (indonez.).
  18. Mansoer Pateda, Kaidah bahasa Gorontalo, Gorontalo: Viladan, 1981, OCLC 613294927 (indonez.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.