Józef Alojzy Kopecki (ur. 11 kwietnia 1895 w Jabłonkowie, zm. 25 kwietnia 1945 w KL Mauthausen-Gusen) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 11 kwietnia 1895 w Jabłonkowie, w rodzinie Wacława i Ewy z domu Bazelides.

Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii austro-węgierskiej. Służył w 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1472. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 128. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a w kwietniu tego roku wyznaczony na stanowisko komendanta obwodu Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1930 został przeniesiony z 4 psp do 2 pułku piechoty Legionów w Sandomierzu na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1931 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza, a w 1936 przesunięty na stanowisko dowódcy I batalionu, detaszowanego w Staszowie. Na czele tego batalionu walczył w kampanii wrześniowej, między innymi w bitwie pod Borową Górą, a później w obronie Modlina. 29 września 1939, po kapitulacji załogi twierdzy, dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Działdowie. W trzeciej dekadzie października 1939 został zwolniony z niewoli na podstawie umowy kapitulacyjnej.

W listopadzie 1939 w Krakowie wstąpił do konspiracyjnej Organizacji Orła Białego, działał jako Jan Gala, używał pseudonimów „Gala”, „Skałka” i „Soplica”. W OOB pełnił funkcję szefa oddziału organizacyjnego i dyscypliny, był również organizatorem Rejonu Krakowsko - Miechowskiego OOB. Po scaleniu z ZWZ pełnił funkcję komendanta Obwodu Kraków - miasto ZWZ (od wiosny 1940 r.), następnie od kwietnia 1941 r. kierował samodzielną placówką wywiadowczą na terenie Inspektoratu Rejonowego ZWZ - AK Mielec. 17 lipca 1944 r. został aresztowany przez Gestapo w swoim mieszkaniu w Mielcu, więziony był w Rzeszowie, Pustkowie, Sachsenhausen, a w lutym 1945 r. przeniesiony do obozu koncentracyjnego Gusen, gdzie jako Jan Gala zmarł z wycieńczenia 25 kwietnia 1945 r.

Pośmiertnie został mianowany podpułkownikiem.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari – 29 września 1939 „za wykazane męstwo i wyjątkowe zdolności dowódcze” przez dowódcę Armii „Łódź” i „Warszawa” gen. dyw. Juliusza Rómmla
• Krzyż Niepodległości – 22 kwietnia 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, zamiast uprzednio (16 września 1931) nadanego Medalu Niepodległości
• Krzyż Walecznych
• Złoty Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
• Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
• Wykaz oficerów, którzy nadesłali swe karty kwalifikacyjne, do Wydziału prac przygotowawczych, dla Komisji Weryfikacyjnej przy Departamencie Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1920.
• Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r.. Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1921.
• Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
• Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
• Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
• Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
• Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
• Ludwik Czyżewski: Od Gór Borowskich do Zakroczymia. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1982. ISBN 83-11-06741-4.
• Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
• Juliusz Rómmel: Za honor i ojczyznę. Wspomnienia dowódcy armii „Łódź” i „Warszawa”. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Iskry”, 1958.
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.