Józef Kaiser
podpułkownik dyplomowany artylerii
Data i miejsce urodzenia

6 lipca 1897
Wadowice

Data i miejsce śmierci

1940
USRR

Przebieg służby
Lata służby

1918–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Armia „Prusy”

Stanowiska

oficer sztabu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Józef Kaiser (ur. 6 lipca 1897 w Wadowicach, zm. 1940 w ZSRR) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 6 lipca 1897 w Wadowicach, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Karoliny z Matkowskich. Od 1908 do 1910 uczył się w gimnazjum w Krakowie, następnie w szkołach wojskowych c. i k. Armii w Ems, Krakowie i Wiedniu. Zdał maturę. Od 1 września 1916 do 17 sierpnia 1918 był słuchaczem Akademii Artylerii w Traiskirchen. Po jej ukończeniu został mianowany podporucznikiem i wysłany na front włoski, gdzie do listopada 1918 walczył w szeregach c. i k. Pułku Artylerii Polowej Nr 4 jako pierwszy oficer 4. baterii.

12 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. 9 stycznia 1919 jako młodszy oficer 3. baterii 11 pułku artylerii polowej (później przemianowanej na 6. baterię 4 pułku artylerii polowej) został wysłany z Krakowa na front w Małopolsce Wschodniej przeciwko Ukraińcom. Następnie walczył na wojnie z bolszewikami.

Na początku 1921 został przeniesiony z 4 pap do baterii zapasowej 12 pułku artylerii polowej. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 15 listopada 1921 został przyjęty do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II Kursu Normalnego. 1 października 1923, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Piechoty Dywizyjnej 4 Dywizji Piechoty na stanowisko oficera sztabu. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Służył wówczas w dowództwie 4 Dywizji Piechoty, jego oddziałem macierzystym był 4 pułk artylerii polowej. Z dniem 1 sierpnia 1924 został przeniesiony z 4 DP do Oddziału Ogólnego Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu na stanowisko referenta (etat Sztabu Generalnego). Od 1 czerwca 1926 do 21 września 1927 odbył praktykę liniową na stanowisku dowódcy 3. baterii 3 pułku artylerii polowej Legionów w Zamościu. W międzyczasie (od 20 lipca do 11 października 1926) pełnił obowiązki szefa sztabu 3 Dywizji Piechoty Legionów w tym samym garnizonie. 23 września 1927 został oficerem do prac przy dowódcy Okręgu Korpusu Nr II i generale inspekcjonującym, gen. dyw. Władysławie Jungu. 6 grudnia 1928 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu nr II w Lublinie na stanowisko kierownika Referatu Wyszkolenia i Oddziału Wyszkolenia. Od września 1929 był kierownikiem Referatu Transportowego w Sztabie Głównym. Z dniem 18 lutego 1931 został przeniesiony z Oddziału IV Sztabu Głównego do Szefostwa Komunikacji Wojskowych. 2 kwietnia 1932 został odkomenderowany na II pięciomiesięczny Kurs Doskonalający dla oficerów artylerii w Szkole Strzelania Artylerii w Toruniu. 9 października 1933 został przeniesiony do 18 pułku artylerii lekkiej w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko dowódcy I dywizjonu. 4 lutego 1934 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1934 stopień majora w korpusie oficerów artylerii i 35. lokatą. 9 lutego tego roku został przesunięty na stanowisko dowódcy III dywizjonu. 7 czerwca 1934 roku ogłoszono przeniesienie do 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa sztabu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 37. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym czasie pełnił służbę w 5 pułku artylerii lekkiej we Lwowie na stanowisku dowódcy II dywizjonu.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku był szefem Oddziału I Sztabu Armii „Prusy”. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Był przetrzymywany w Samborze, po czym w maju 1940 został przewieziony do więzienia przy ulicy Karolenkiwskiej 17 w Kijowie. Tam został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/3-116 oznaczony numerem 1201; jego tożsamość została podana jako Józef Kajzer). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Zobacz też

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 1.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-05].
  3. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 3, 4.
  4. ↑ Kolekcja VM ↓, s. 5.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Kolekcja VM ↓, s. 4.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 8 stycznia 1921 roku, s. 62.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 12 marca 1921, s. 391.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923, s. 585.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 75 z 5 sierpnia 1924, s. 428.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 259.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932, s. 446.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 28 września 1933, s. 199.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 5 lutego 1934, s. 72.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 163.
  15. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 161.
  16. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 725.
  17. ↑ Banaszek, Roman i Sawicki 2000 ↓, s. 116.
  18. ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 37. [dostęp 2014-10-27].
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921, s. 810.
  20. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-05].
  21. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-05].
  22. ↑ M.P. z 1936 r. nr 66, poz. 131.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1936, s. 2.
  24. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 303.
  25. 1 2 Kolekcja VM ↓, s. 3.

Bibliografia

  • Kaiser Józef. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.1-29 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-10-03].
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
  • Kazimierz Banaszek, Krystyna Wanda Roman, Zdzisław Sawicki: Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich. Kapituła Orderu Wojennego Virtuti Militari, 2000. ISBN 83-87893-79-X.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.