Interpolacja trygonometryczna – metoda przybliżania funkcji za pomocą wielomianu trygonometrycznego (szeregu Fouriera). Taka interpolacja daje szczególnie dobre rezultaty przy przybliżaniu funkcji okresowych, gdyż metody używające klasycznych wielomianów, pozbawionych okresowości, powodują duże błędy interpolacji.
Przypadkiem szczególnym jest sytuacja, gdy punkty węzłowe są równoodległe. W takim przypadku najlepszym rozwiązaniem jest dyskretna transformata Fouriera.
Metoda ogólna
Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
Założeniem każdej interpolacji jest spełnienie warunków: gdzie:
Wtedy:
- Dla nieparzystej ilości punktów węzłowych:
- Dla parzystej ilości punktów węzłowych:
- Dla obu powyższych przypadków:
Przykład
- Dokonać interpolacji punktów za pomocą wielomianu trygonometrycznego:
Rozwiązanie
- Ilość punktów interpolowanych: (parzyste)
- Stopień:
Odpowiedź
Wielomian zespolony
Problem staje się bardziej naturalny jeśli sformujemy go w dziedzinie zespolonej. Możemy wtedy zapisać zależność na wielomian trygonometryczny w postaci:
gdzie i jest wielkością urojoną. Jeśli założymy, że wtedy
Redukuje to problem interpolacji trygonometrycznej do interpolacji wielomianowej na okręgu jednostkowym. Dowód i jednoznaczność interpolacji trygonometrycznej staje się więc wtedy równoważnym odpowiednim założeniom dla interpolacji wielomianowej.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Interpolacja Trygonometryczna i Szybka Transformata Fouriera. Uniwersytet Warszawski. [dostęp 2011-04-01].
- ↑ Interpolation using Fourier Polynomials. [dostęp 2011-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-06-11)]. (ang.).