Interkosmos 4

Interkosmos 4
	; Makieta siostrzanego satelity Interkosmos 1
Inne nazwy	DS-U3-IK No. 2
Indeks COSPAR	1970-084A
Indeks NORAD	S04580
Zaangażowani	ZSRR, NRD, Czechosłowacja
Rakieta nośna	Kosmos 11K63
Miejsce startu	Kapustin Jar, ZSRR
	Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum	263 km
Apogeum	668 km
Okres obiegu	93,6 min
Nachylenie	48,5°
	Czas trwania
Początek misji	14 października 1970 11:29:58 UTC
Koniec misji	8 stycznia 1971
Powrót do atmosfery	17 stycznia 1971
	Wymiary
Masa całkowita	320 kg

Interkosmos 4 – sztuczny satelita wystrzelony w ramach programu Interkosmos, kolejny z serii tzw. sputników słonecznych.

Aparatura

Aparatura naukowa składała się z:

fotometr lymanowski (konstrukcja NRD)
fotometr rentgenowski (CSRS)
fotometr optyczny (CSRS)

Przyrządy te mierzyły intensywność odpowiednich promieniowań Słońca. Oprócz tego na satelicie zostały umieszczone:

spektroheliograf rentgenowski konstrukcji radzieckiej, którego zadaniem była obserwacja widma rentgenowskiego promieniowania Słońca,
polarymetr rentgenowski konstrukcji radzieckiej.
czujnik orientacji (wykonany w NRD),
nadajnik radiowy (wykonany w NRD).

Misja

Interkosmos 4 o masie około 320 kg wystartował z Ziemi 14 października 1970 roku o godzinie 11:29:58 czasu GMT. Aparatura satelity została skonstruowana w CSRS, NRD i Związku Radzieckim. Zadanie było takie samo jak w przypadku Interkosmosu 1. Satelita był udoskonaloną wersją pierwszego satelity wprowadzonego na orbitę w ramach programu Interkosmos. Głównym zadaniem była kontynuacja badań krótkofalowego promieniowania słonecznego, którego atmosfera nie przepuszcza do powierzchni Ziemi. Prowadzono badania krótkofalowego promieniowania Słońca i jego wpływu na górne warstwy atmosfery Ziemi. Obserwacje prowadzili uczeni z siedmiu europejskich państw socjalistycznych – w tym Polski. Podobne w związku z tym były parametry charakteryzujące orbitę satelity: perygeum 263 km, apogeum 668 km, okres obiegu 93,6 min, nachylenie orbity 48,5 stopnia.
Aparatura satelity działała do 8 stycznia 1971 roku, a on sam istniał do 17 stycznia 1971 roku.

Przypisy

1 2 Jonathan McDowell: Launchlog. [w:] Jonathan's Space Home Page [on-line]. [dostęp 2015-11-04]. (ang.).
↑ Antonín Vítek: 1970-084A – Interkosmos 4. [w:] Space40 [on-line]. 2004. [dostęp 2015-11-04]. (cz.).
1 2 Andrzej Marks: Polak w Kosmosie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1978, s. 102-103.
↑ Paweł Elsztein: Polska w Kosmosie. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1978, s. 61, 171, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski.
↑ Emil Bil, Jerzy Rakowski: Polak melduje z Kosmosu. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1978, s. 177, seria: Miniatury lotnicze.

Linki zewnętrzne

Intercosmos 4. [w:] NSSDC Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2015-11-04]. (ang.).
Mark Wade: DS-U3-IK. [w:] Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2015-11-04]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[jonathan-1] 1 2 Jonathan McDowell: Launchlog. [w:] Jonathan's Space Home Page [on-line]. [dostęp 2015-11-04]. (ang.).

[space40-2] Antonín Vítek: 1970-084A – Interkosmos 4. [w:] Space40 [on-line]. 2004. [dostęp 2015-11-04]. (cz.).

[Marks-3] 1 2 Andrzej Marks: Polak w Kosmosie. Warszawa: Książka i Wiedza, 1978, s. 102-103.

[paweł-4] Paweł Elsztein: Polska w Kosmosie. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1978, s. 61, 171, seria: Biblioteczka Skrzydlatej Polski.

[bil-5] Emil Bil, Jerzy Rakowski: Polak melduje z Kosmosu. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1978, s. 177, seria: Miniatury lotnicze.