Ildikó Enyedi
Data i miejsce urodzenia

15 listopada 1955
Budapeszt

Zawód

reżyserka, scenarzystka

Współmałżonek

Wilhelm Droste (od 1989)

Lata aktywności

od 1979

Odznaczenia

Ildikó Enyedi (ur. 15 listopada 1955 w Budapeszcie) – węgierska reżyserka i scenarzystka filmowa.

Życiorys

Jej ojciec György był geografem i ekonomistą. W 1974 studiowała na uniwersytecie w Montpellier, później w latach 1975–1978 na Uniwersytecie Ekonomicznym im. Karola Marksa, a w latach 1979–1984 na Akademii Teatralno-Filmowej w Budapeszcie. W latach 1978–1984 należała do grupy artystycznej Indigo, a następnie pracowała z Balázs Béla Stúdió – jedynym niezależnym studiem filmowym w państwach bloku wschodniego, w którym też zrealizowała swoje pierwsze filmy. Początkowo tworzyła filmy krótkometrażowe.

Zdobyła Złotą Kamerę za najlepszy debiut reżyserski na 42. MFF w Cannes za film Mój wiek XX (1989). Film ten był również węgierskim kandydatem do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego podczas 62. ceremonii rozdania Nagród Akademii Filmowej, jednakże nie otrzymał nominacji, a także znalazł się na liście 53 najlepszych węgierskich filmów XX wieku.

W 1991 otrzymała nagrodę Béli Balázsa, a dwa lata później zdobyła główną nagrodę Europejskiego Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Neubrandenburgu. W 1989 zasiadała w jury na MFF w San Sebastián, w 1992 – 42. MFF w Berlinie, w 2007 – MFF w Moskwie, a w 2017 – 74. MFF w Wenecji.

W 2017 zdobyła Złotego Niedźwiedzia na 67. Berlinale za film Dusza i ciało. Film ten został również węgierskim kandydatem do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego podczas 90. ceremonii rozdania Nagród Akademii Filmowej. W 2018 przewodniczyła jury na MFF w Sofii.

W 2019 rozpoczęła pracę nad kolejnym filmem, The Story of My Wife. Pod koniec 2020 roku film był w postprodukcji. Ostatecznie premiera filmu odbyła się 23 września 2021, choć już w lipcu został on pokazany na festiwalu w Cannes. Produkcja ukazała się w Polsce pod tytułem Historia mojej żony i jest ekranizacją powieści Milána Füsta.

W 1989 poślubiła Wilhelma Drostego, niemieckiego politologa i publicystę, z którym ma dwoje dzieci: córkę Júlię (ur. 1990) i syna Györgya. W 2002 odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi. Przez wiele lat wykładała na Akademii Teatralno-Filmowej w Budapeszcie.

Przewodniczyła obradom jury sekcji "Cinéfondation" na 76. MFF w Cannes (2023).

Filmografia

Na podstawie:

Filmy pełnometrażowe

  • Vakond (1986)
  • Mój wiek XX (1989)
  • Magiczne kule (1994)
  • A gyár (1995)
  • Tamás és Juli (1997)
  • Szymon Mag (1999)
  • Dusza i ciało (2017)
  • Historia mojej żony (2021)

Filmy i seriale telewizyjne

  • Téli hadjárat (1991)
  • Ország és irodalom (1999)
  • Mi volt ez az egész? (dokumentalny, 2004)
  • Terápia (od 2012) – węgierska wersja izraelskiego serialu BeTipul

Filmy krótkometrażowe

  • Flirt (Hipnózis) (1980)
  • A néző (1981)
  • Rózsalovag (1984)
  • Invázió (1985)
  • Új könyvek (1985)
  • Lidércek (1988)
  • Első szerelem (2008)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Péter Hermann, Antal Pásztor: Magyar és nemzetközi ki kicsoda 1994. Budapest: Biográf, 1994, s. 263. ISBN 978-963-7943-27-0. (węg.).
  2. 1 2 Enyedi Ildikó. mafab.hu. [dostęp 2017-11-28]. (węg.).
  3. ↑ Enyedi, Ildikó. berliner-kuenstlerprogramm.de. [dostęp 2017-11-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-11)]. (ang.).
  4. 1 2 Enyedi Ildikó. port.hu. [dostęp 2017-11-28]. (węg.).
  5. ↑ Festival de Cannes 1989 – All Awards. festival-cannes.com. [dostęp 2017-11-27]. (ang.).
  6. ↑ Foreign Language Film Submissions to the 62nd Academy Awards held in 1990 to get an Oscar Nomination in the Best Non-English Movie Category. imdb.com. [dostęp 2017-11-29]. (ang.).
  7. ↑ 53 magyar film – Enyedi Ildikó: Az én XX. századom – vendég: Máthé Tibor operatőr. mma.hu, 2014-01-14. [dostęp 2018-12-01]. (węg.).
  8. ↑ 53 magyar film. mma-tv.hu. [dostęp 2018-12-01]. (węg.).
  9. ↑ Awards and Jury Members – 1989. 37th Edition. sansebastianfestival.com. [dostęp 2017-12-06]. (ang. • hiszp. • bask.).
  10. ↑ Juries 1992. berlinale.de. [dostęp 2017-11-28]. (ang.).
  11. ↑ 2007 год. moscowfilmfestival.ru. [dostęp 2017-11-28]. (ros. • ang.).
  12. ↑ The International Juries of Venezia 74. labiennale.org, 2017-08-30. [dostęp 2017-12-05]. (ang.).
  13. ↑ Prizes & Honours 2017. berlinale.de. [dostęp 2017-11-28]. (ang.).
  14. ↑ Zsófia Angyal: Enyedi Ildikó filmjével megyünk az Oscar-versenyre. origo.hu, 2017-09-05. [dostęp 2017-11-28]. (węg.).
  15. ↑ Fabien Lemercier: On Body and Soul to be the Hungarian candidate for the Oscars. cineuropa.org, 2017-09-06. [dostęp 2017-11-28]. (ang.).
  16. ↑ Jury 2018. siff.bg. [dostęp 2018-10-25]. (ang. • bułg.).
  17. ↑ Ildikó Enyedi - Chairman of the International Jury at the the 22nd Sofia Film Fest!. siff.bg, 2018-01-17. [dostęp 2018-10-25]. (ang. • bułg.).
  18. ↑ Fabien Lemercier: Ildikó Enyedi shooting The Story of My Wife. cineuropa.org, 2019-04-09. [dostęp 2020-07-10]. (ang.).
  19. ↑ Denes Varga: Ildikó Enyedi Completes Hungarian/Italian/French/Dutch The Story of My Wife. filmneweurope.com, 2020-12-04. [dostęp 2021-05-20]. (ang.).
  20. ↑ A feleségem története. mafab.hu. [dostęp 2023-11-24]. (węg.).
  21. ↑ A Feleségem története (The Story of My Wife): Ildikó Enyedi from a man’s point of view. festival-cannes.com, 2021-07-14. [dostęp 2023-11-24]. (ang.).
  22. ↑ Janusz Wróblewski: „Historia mojej żony”. Jak pozwolić życiu płynąć. polityka.pl, 2022-03-18. [dostęp 2023-11-24].
  23. ↑ Die ungarische Autorin und Regisseurin Ildikó Enyedi. welt.de, 2017-02-18. [dostęp 2017-12-05]. (niem.).
  24. ↑ András Bajtai: Ebbe az ismert íróba szeretett bele Enyedi Ildikó – 28 éve imádják egymást. femina.hu, 2017-06-12. [dostęp 2017-12-05]. (węg.).
  25. 1 2 Enyedi Ildikó Balázs Béla-díjas filmrendező, forgatókönyvíró, érdemes művész 60 éves. mtva.hu. [dostęp 2017-11-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-01)]. (węg.).
  26. ↑ FNE at Cannes 2023: Hungarian Filmmaker Ildikó Enyedi to Preside over Cannes’ Short Film and La Cinef Juries. Film New Europe, 25.04.2023. [dostęp 2023-06-22]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.