Hurkowicze

Pogoń Litewska II
Państwo

 Polska

Region

Ruś Czerwona

Gniazdo rodzinne

Łysiatycze

Tytuły

książęta

Protoplasta

Hurko Fedorowicz

Pierwsza wzmianka

1412

Status rodziny

wymarła

Data wymarcia

XV/XVI w.

Pochodzenie etniczne

wielkolitewskie

Ród macierzysty

Giedyminowicze

Hurkowicze (łac. Hurconis) herbu Pogoń Litewska II – wymarły, polski ród książęcy (kniaziowski) pochodzenia wielkolitewskiego. Protoplastą rodu był Hurko Fedorowicz, przodek dynastii Giedyminowiczów, poprzez ród Olgierdowiczów.

Hurkowicze wygaśli w XV lub XVI wieku.

Etymologia nazwiska

Nazwisko rodu Hurkowiczów jest nazwiskiem patronimicznym, czyli zostało utworzone na podstawie imienia ojca jego posiadaczy – Hurki Fedorowicza.

Imię Hurko jest odpowiednikiem imienia Guryj (Gurij), które w czasach obecnych występuje w Rosji.

Pochodzenie

Hurkowicze są rodem książęcym (kniaziowskim), o wielkolitewskim pochodzeniu etnicznym. Należeli do gałęzi rodu Olgierdowiczów z dynastii Giedyminowiczów.

Protoplastą Hurkowiczów był książę Hurko, syn Fedora Olgerdowicza.

Historia

Pierwszym znanym przedstawicielem rodziny był niejaki Hurko Fedorowicz, syn Fedora Olgierdowicza. Występuje on w źródłach historycznych od 1412 roku do 1416 roku, a także jeszcze w 1429 roku. Zmarł przed 1433 rokiem, pozostawił nieznaną z imienia wdowę, siostrę żony księcia Nosa oraz kilku synów, ponieważ właśnie w tym roku król nadaje księciu Sanguszce miejscowość Kraśniczyn, własność synów Hurki, a synowców Sanguszki.

Pierwszym synem Hurki był książę Janusz Hurkowicz (Janussius Hurconis dux Russia), w 1442 roku proboszcz wieluński i kanonik warszawski, który został wpisany w poczet osób uczęszczających do Akademii Krakowskiej. Kolejnymi synami byli książęta Aleksander i Janusz z Łysiatycz (Ilustr. Alexander et Janussius duces de Lyssyathicze), którzy w 1465 roku prowadzili spór, dotyczący granicy swoich ziem z Fedorem Czołhańskim. Bez wątpienia ten sam Aleksander i Janusz występują ponownie w 1466 roku, prowadząc podobną sprawę z Fedorem de Pukinicze.

Według Józefa Wolffa, wyżej wymieniony książę Janusz, który początkowo zajmował się funkcją duchowną, został sekularyzowany i prawdopodobnie osadzony wraz z bratem Aleksandrem w należącej do rodu miejscowości Łysiatycze. Oznacza to, że Hurko miał w rzeczywistości tylko dwóch synów.

Ród był niezbyt rozgałęziony, albowiem wszystko wskazuje na to, że wygasł już na dzieciach księcia Hurki.

Drzewo genealogiczne

 
 
Anna
Fedorówna
 
 
 
 
 
 
Roman
Fedorowicz
 
Kobryńscy
 
 
‎‎‏‏‎J‎anusz
Hurkowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
ㅤOlgierdowiczeㅤ
 
ㅤFedorㅤ
 
 
Hurko
Fedorowicz
 
Hurkowicze
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sanguszko
Fedorowicz
 
ㅤSanguszkowieㅤ
 
 
‏‏‎‏‏‎ ‎Aleksander
Hurkowicz
 
 
 
 
 
 
 
Agafia
Fedorówna
 

Drzewo genealogiczne zostało sporządzone na podstawie prac Józefa Wolffa oraz Jana Tęgowskiego.

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ W ten sposób został zapisany w sądowych zapiskach ziemi sanockiej, oblatowanych pod 1429 rokiem.
  2. ↑ W ten sposób zostali zapisani w sądowych zapiskach ziemi przemyskiej, oblatowanych pod 1466 rokiem.

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.