Lisiatycze (Ukraina)

Lisiatycze
	; Kaplica w Lisiatyczach na pocz. XX wieku
Państwo	Ukraina
Obwód	lwowski
Rejon	stryjski
Populacja (2001); • liczba ludności	; 1791
Kod pocztowy	82421
	Położenie na mapie obwodu lwowskiego Lisiatycze
	Położenie na mapie Ukrainy Lisiatycze
	49°20′05″N 23°57′31″E/49,334722 23,958611

Lisiatycze (hist. pol. Łysiatycze; ukr. Лисятичі) – wieś na Ukrainie, w rejonie stryjskim obwodu lwowskiego. Wieś liczy 1791 mieszkańców.

Historia

Wieś królewska Łysiatycze położona na przełomie XVI i XVII wieku w powiecie stryjskim ziemi przemyskiej województwa ruskiego, w drugiej połowie XVII wieku należała do kasztelana sanockiego Zygmunta Fredry i Zofii Wasicińskiej. Pod koniec XIX w. w południowej część wsi w powiecie stryjskim znajdowały się Łęgi Lisiatyckie.

W Lisiatyczach zostało osiedlonych ponad 100 rodzin pochodzących z Mazur; we wsi wybudowano kaplicę gotycką, którą ufundował miejscowy ziemianin i marszałek powiatowy Adam Onyszkiewicz.

Za II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Uhersko w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Urodził się tu Mikołaj Szysz (ur. 1893, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – ułan Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Zabytki

zamek

Przypisy

↑ Wolff 1895 ↓, s. 150.
↑ Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 3.
↑ Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 201.
↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V. Warszawa: 1880-1902, s. 309.
↑ Dom boży na kresach Polski. „Nowości Illustrowane”. Nr 35, s. 9, 26 sierpnia 1905.
↑ Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 628
↑ Władysław Łozińskim Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, str. 98

Bibliografia

JózefJ. Wolff JózefJ., Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1895, s. 698 .

Linki zewnętrzne

Lisiatycze. W płd. stronie wsi Lęgi Lisiatyckie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 309 .
Lisiatycze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 234 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[CITEREFWolff1895150-1] Wolff 1895 ↓, s. 150.

[2] Atlas historyczny Rzeczypospolitej Polskiej wydany z zasiłkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, [T. 1] , Epoka przełomu z wieku XVI-ego na XVII-sty. Dział II-gi. "Ziemie Ruskie" Rzeczypospolitej, Dział opracowany przez Aleksandra Jabłonowskiego [...], k. 3.

[3] Lustracja województwa ruskiego 1661-1665. Cz. 1, Ziemia Przemyska i Sanocka, wydali Kazimierz Arłamowski i Wanda Kaput, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 201.

[Geo-4] Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V. Warszawa: 1880-1902, s. 309.

[5] Dom boży na kresach Polski. „Nowości Illustrowane”. Nr 35, s. 9, 26 sierpnia 1905.

[6] Dz.U. z 1934 r. nr 68, poz. 628

[7] Władysław Łozińskim Prawem i lewem. Obyczaje na Czerwonej Rusi w pierwszej połowie XVII wieku, 1903, str. 98