Hieronim Köller
Ritter von Hieronymus Köller
Data urodzenia

29 września 1864

Data śmierci

3 lutego 1954

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

doktor praw

Odznaczenia

Hieronim Michał Köller (ur. 29 września 1864, zm. 3 lutego 1954) – polski doktor praw, urzędnik, burmistrz Leska, nauczyciel, działacz społeczny.

Życiorys

Hieronim Michał Köller urodził się 29 września 1864. Miał siostrę.

Uzyskał stopień doktora praw. W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby krajowej. Od około 1887 w charakterze praktykanta konceptowego był zatrudniony w C. K. Namiestnictwie, gdzie pracował w I biurze. W tym czasie otrzymał cesarskie stypendium celem kształcenia się poza granicami, po czym przez pół roku przebywał w Berlinie oraz pół roku w Paryżu. W tym czasie był protegowanym sekretarza Namiestnictwa, Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego i gościł w stolicy Francji u Marii Czarkowskiej.

W sierpniu 1889 z posady praktykanta konceptowego C. K. Namiestnictwa został powołany do tymczasowej służby w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w Wiedniu. W 1904 pełnił funkcję referenta galicyjskich spraw wyznaniowych dla wyznania rzymskokatolickiego i greckokatolickiego w C. K. Ministerstwie Wyznań i Oświaty w randze radcy sekcji. Do 1912 pracował w charakterze radcy ministerialnego. W lipcu 1912 został szefem sekcji w C. K. Ministerstwie Rolnictwa w Wiedniu (K. K. Ackerbau-Ministerium). Stanowisko sprawował do 1918. W swojej pracy zajmował się zarządem domen i lasów oraz szkolnictwem w zakresie ministerstwa. Wspierał sprawę polską, czym miał narazić się władzom austriackim. Udzielał się w życiu Polonii w Wiedniu. Otrzymał tytuł tajnego radcy i radcy dworu. Został wyniesiony do stanu rycerskiego 9 grudnia 1916.

W 1902 był jednym z założycieli oddziału Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Wiedniu. W latach 20. II Rzeczypospolitej osiadł w Lisku wraz z żoną i synem. Zamieszkiwał w kamienicy przy plantach miejskich. Od lipca 1931 do 30 marca 1934 sprawował urząd burmistrza Leska. W Lesku należał do Towarzystwa Miłośników Muzyki i Sceny oraz do tamtejszego koła Towarzystwa Szkoły Ludowej. Był członkiem zwyczajnym Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie. Po zakończeniu II wojny światowej został nauczycielem w Gimnazjum w Lesku.

Po powrocie ze stypendium w Paryżu w czerwcu 1889 ożenił się z Zofią Czarkowską (1868-1952), siostrą Tadeusza Czarkowskiego-Golejewskiego. Zmarł 3 lutego 1954. Został pochowany na cmentarzu w Lesku.

Odznaczenia

austro-węgierskie

Uwagi

  1. ↑ W ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Ritter von Hieronymus Köller”.

Przypisy

  1. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 777.
  2. 1 2 Pamiętnik 1905 ↓, s. 219.
  3. 1 2 Pamiętnik 1905 ↓, s. 218.
  4. 1 2 3 4 5 6 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 506.
  5. 1 2 3 4 Sylwester Korwin Kruczkowski: Poczet Polaków wyniesionych do godności szlacheckiej przez monarchów austrjackich w czasie od roku 1773 do 1918: dalej tych osób, którym wymienieni władcy zatwierdzili dawne tytuły książęce względnie hrabiowskie lub nadali tytuły hrabiów i baronów jak niemniej tych, którym zatwierdzili staropolskie szlachectwo. Lwów: 1935, s. 34.
  6. 1 2 3 Arnold Bajorek: Czterdzieści lat pracy T. S. L. w Lesku. Lesko: 1938, s. 18.
  7. 1 2 3 Józef Budziak. Leskie cmentarze. „Nowiny”. Nr 255, s. 4, 31 października, 1, 2 listopada 1986.
  8. 1 2 3 Administracja miasta. W: Józef Budziak: Dzieje Leska 1918–1939. Lesko: BOSZ, 2001, s. 39. ISBN 83-87730-31-9.
  9. 1 2 3 4 Przez lata. W: Bolesław Baraniecki: Opowieści leskie. Z pamięci i z fotografii. Olszanica: BOSZ, 2008, s. 350. ISBN 978-83-7576-007-1.
  10. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1888. Lwów: 1888, s. 5.
  11. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1889. Lwów: 1889, s. 5.
  12. ↑ Pamiętnik 1905 ↓, s. 218-219.
  13. ↑ Kronika. Mianowania. „Kurjer Lwowski”. Nr 223, s. 5, 13 sierpnia 1889.
  14. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1890. Lwów: 1890, s. 5.
  15. ↑ Pamiętnik 1905 ↓, s. 244.
  16. 1 2 Odznaczenie. „Gazeta Lwowska”. Nr 118, s. 4, 25 maja 1904.
  17. 1 2 3 4 5 Nowy polski szef sekcyi. „Nowości Illustrowane”. Nr 29, s. 9, 20 lipca 1912.
  18. ↑ Tło tamtych czasów. W: Bolesław Baraniecki: Opowieści leskie. Z pamięci i z fotografii. Olszanica: BOSZ, 2008, s. 29. ISBN 978-83-7576-007-1.
  19. ↑ Towarzystwo św. Wincentego à Paulo we Wiedniu. „Gazeta Narodowa”. Nr 94, s. 2, 5 kwietnia 1902.
  20. 1 2 Bożena Pyznarska: Ocalić od zapomnienia.... biblioteka.lesko.pl. [dostęp 2016-11-06].
  21. ↑ Towarzystwo Miłośników Muzyki i Sceny. lesko.archiwa.org. [dostęp 2016-11-06].
  22. ↑ Sprawozdanie Wydziału Kasyna i Koła Literacko-Artystycznego we Lwowie za czas od 1 kwietnia 1934 do 31 marca 1935 przedłożone Walnemu Zgromadzeniu w dniu 29 maja 1935. Lwów: 1935, s. 31.
  23. ↑ Historia. lo.lesko.pl. [dostęp 2016-11-06].
  24. ↑ Pamiętnik 1905 ↓, s. 218, 222, 223.
  25. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 64.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.