Henryk Koiszewski
Генрих Александрович Койшевский
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

28 lipca 1857
Grodno

Data i miejsce śmierci

7 lutego 1942
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

18741921

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

PKU Łódź
PKU 1 pp Leg.
Baon Zapasowy 30 pp

Stanowiska

komendant PKU
dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia

Henryk Koiszewski (ur. 27 lipca 1857 w Grodnie, zm. 7 lutego 1942 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 27 lipca 1857 roku w Grodnie. Ogólne wykształcenie otrzymał w Niżnonowogrodzkim Korpusie Kadetów grafa Arakczejewa (ros. Нижегородский графа Аракчеева кадетский корпус) w Niżnym Nowogrodzie. 18 sierpnia 1874 roku rozpoczął służbę w Armii Imperium Rosyjskiego wstępując do 1 Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu. 10 sierpnia 1876 roku awansował na chorążego i został przydzielony do 37 Jekaterynburskiego Pułku Piechoty (ros. 37-й пехотный Екатеринбургский полк). W dalszej służbie wojskowej awansował kolejno na: podporucznika (28 lipca 1878), porucznika (28 lipca 1879), sztabskapitana (1 stycznia 1885), kapitana (25 marca 1890) i w końcu podpułkownika ze starszeństwem z 26 lutego 1897 roku. 1 stycznia 1909 roku pełnił służbę 182 Grochowskim Rezerwowym Pułku Piechoty, który wchodził w skład 46 Rezerwowej Brygady Piechoty i stacjonował w Warszawie. Na pułkownika awansował ze starszeństwem z 6 grudnia 1910 roku. Od 16 października 1912 roku do 25 sierpnia 1915 roku dowodził 26 Mohylewskim Pułkiem Piechoty (ros. 26-й пехотный Могилевский полк), na którego czele walczył podczas I wojny światowej. Następnie znajdował się w rezerwie oficerów przy Sztabie Dźwińskiego Okręgu Wojskowego (ros. Двинский военный округ).

Z dniem 9 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 6 grudnia 1910 roku. 10 stycznia 1919 roku został wyznaczony na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź. 7 stycznia 1920 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień 1 Pułku Piechoty Legionów w Warszawie na stanowisko komendanta. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłych korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W 1920 roku był dowódcą Batalionu Zapasowego 30 Pułku Strzelców Kaniowskich w Tomaszowie Mazowieckim. Z dniem 1 maja 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku w stopniu pułkownika piechoty.

26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Następnie został zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. Na emeryturze mieszkał w Warszawie przy ulicy Nowogrodzkiej 13. Zmarł 7 lutego 1942 roku w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A21-2-3). Henryk Koiszewski był żonaty, miał dwie córki.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. Kolekcja ↓, s. 3, 5, 7, 9, 10.
  2. Stawecki 1994 ↓, s. 169.
  3. Kolekcja ↓, s. 23, tu podano 15 lipca 1857.
  4. Ogólny spis oficerów 1909 ↓, s. 443. W tym samym roku w armii rosyjskiej pełniło służbę jeszcze trzech oficerów o tym samym nazwisku: bracia Mikołaj Antoni Koiszewski (ros. Николай Николаевич Койшевский) i Spirydion Koiszewski (ros. Спиридон Николаевич Койшевский), korneci 5 Pułku Ułanów oraz Mikołaj Koiszewski syn Pawła, porucznik 171 Pułku Piechoty (ros. Николай Павлович Койшевский). Bracia Koiszewscy byli synami Mikołaja Koiszewskiego (ros. Николай-Константин Селиверстович Койшевский) urodzonego 2 maja 1854 roku, który w 1904 roku został generałem majorem armii rosyjskiej.
  5. Stawecki 1994 ↓, s. 169, wg autora awans na pułkownika otrzymał 24 lipca 1911 roku.
  6. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918 roku, poz. 369.
  7. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919 roku, poz. 197.
  8. Jarno 2001 ↓, s. 39.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 24 stycznia 1920 roku, s. 15.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 381.
  11. Jarno 2001 ↓, s. 71.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 818.
  13. Stawecki 1994 ↓, s. 170, wg autora został zwolniony z czynnej służby wojskowej 31 grudnia 1921 roku.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  15. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322, tu jako datę urodzenia podano 28 lipca 1857 roku. Jeżeli data urodzin 28 lipca została podana według kalendarza gregoriańskiego to według kalendarza juliańskiego powinien urodzić się 16 lipca. Zobacz daty nowego i starego porządku.
  16. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1576, tu podano, że urodził się 15 lipca 1857 roku.
  17. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406, tu także podano datę urodzin – 15 lipca 1857 roku.
  18. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 879, tu jako datę urodzin podano 28 lipca 1857 roku.
  19. Księga informacyjno-adresowa „Cała Warszawa”, Wydawnictwo Towarzystwa Wydawniczego PIKA „Polskie Informacyjne Książki Adresowe”, Warszawa 1930, dział XV, s. 197.
  20. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  21. Kolekcja ↓, s. 3.
  22. Stawecki 1994 ↓, s. 170.
  23. 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 4.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.