Mikołaj Antoni Koiszewski
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

14 listopada 1885
Warszawa

Data i miejsce śmierci

9 listopada 1942
Auschwitz-Birkenau

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie na Wschodzie
Wojsko Polskie

Jednostki

I Korpus Polski
12 pułk ułanów
XIII Brygada Kawalerii

Stanowiska

dowódca pułku
dowódca brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Mikołaj Antoni Koiszewski (ur. 14 listopada 1885 w Warszawie, zm. 9 listopada 1942 w Auschwitz-Birkenau) – oficer armii rosyjskiej, Wojska Polskiego na Wschodzie i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Mikołaja (1850–1914), generała majora Armii Imperium Rosyjskiego, i Jadwigi z Kraszewskich (1857–1944). Był starszym bratem Spirydiona (1886–1978), również pułkownika kawalerii.

W 1904, po ukończeniu nauki w korpusach kadetów w Niżnym Nowogrodzie i Połtawie, wstąpił do rosyjskiej Michałowskiej Szkoły Kawalerii. Po jej ukończeniu skierowany do 5 Litewskiego pułku ułanów. W armii rosyjskiej walczył na frontach I wojny światowej. Pod Dryświatami został kontuzjowany.

W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego, a po jego rozwiązaniu, do 5 Dywizji Syberyjskiej. W lipcu 1920 wrócił do kraju. 6 września tego roku objął dowództwo 12 pułkiem ułanów. Od 8 października, w zastępstwie chorego płk. Konstantego Plisowskiego, dowodził 6 Brygadą Jazdy w czasie zagonu na Korosteń. 10 października 1920 osobiście dowodził brawurowym atakiem na Korosteń, na czele spieszonych trzech szwadronów z 1, 12 i 14 pułku ułanów. Za czyn ten został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 23 października 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku, jako oficer byłej 5 Dywizji Strzelców Polskich w stopniu podpułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 28. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). Z dniem 1 czerwca 1924 został mianowany dowódcą XIII Brygady Kawalerii w Płocku. W listopadzie 1926 został zwolniony ze stanowiska dowódcy brygady i przydzielony do kadry oficerów kawalerii z pozostawieniem w dyspozycji szefa Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Następnie został komendantem placu w Lublinie. W marcu 1929 został mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego, a od 1 października tego roku pełnił obowiązki zastępcy przewodniczącego trybunału. Z dniem 28 lutego 1933 został przeniesiony w stan spoczynku.

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

We wrześniu 1939 zamierzał powrócić do czynnej służby wojskowej. Zbiegł z tymczasowego obozu oficerskiego w Radomiu. Aresztowany w Warszawie. 22 września 1942 został przewieziony do obozu Auschwitz-Birkenau i tam 9 listopada zamordowany.

Funkcjonuje również wersja według, której pułkownik miał zginąć 17 września 1939 w Wojcieszkowie i być pochowanym na tamtejszym cmentarzu parafialnym.

Symboliczny grób pułkownika znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 51-3-13).

Mikołaj Antoni Koiszewski był żonaty z Niną z Yazykov'ów (1891–1977), z którą miał córkę Helenę Zofię po mężu Zahorską (1913–1953).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Cmentarz Stare Powązki: KOISZEWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2021-10-14].
  2. ↑ Polak (red.) 1991 ↓, s. 69.
  3. ↑ Ułani Podolscy 1991 ↓, s. 97.
  4. ↑ Ułani Podolscy 1991 ↓, s. 106.
  5. 1 2 Polak (red.) 1991 ↓, s. 70.
  6. ↑ Turkiewicz 1928 ↓, s. 29.
  7. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 41 z 27 października 1920 roku, s. 1086.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 153.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 53 z 5 czerwca 1924 roku, s. 310.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 17 listopada 1926 roku, s. 400.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 327, 336.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 89.
  13. ↑ Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 56, 68.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 139, 432.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1930 roku, s. 38.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 31 grudnia 1932 roku, s. 469.
  17. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 335, 846.
  18. ↑ Informacja o więźniach. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu. [dostęp 2020-01-19]., jako Mikołaj Kojszewski ur. 18 listopada 1885.
  19. ↑ Ułani Podolscy 1991 ↓, s. 202.
  20. ↑ Głowacki 1986 ↓, s. 432.
  21. ↑ Straty ↓, za Kryska-Karski Tadeusz, Straty korpusu oficerskiego 1939-1945, Londyn, 1996.
  22. ↑ M.P. z 1931 r. nr 179, poz. 260 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  23. 1 2 3 Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 56.
  24. ↑ M.P. z 1939 r. nr 45, poz. 76 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  25. 1 2 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 327.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.