Henri Rabaud

Henri Rabaud, 1918
Imię i nazwisko

Henri Benjamin Rabaud

Data i miejsce urodzenia

10 listopada 1873
Paryż

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

11 września 1949
Paryż

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

dyrygent, kompozytor

Powiązania

Bostońska Orkiestra Symfoniczna

Odznaczenia

Henri Benjamin Rabaud (ur. 10 listopada 1873 w Paryżu, zm. 11 września 1949 tamże) – francuski dyrygent i kompozytor.

Życiorys

Był synem wiolonczelisty Hippolyte’a Rabauda. W latach 1893–1894 uczył się w Konserwatorium Paryskim u Jules’a Masseneta (kompozycja) i André Gedalge’a (kontrapunkt). W 1894 roku otrzymał Prix de Rome za kantatę Daphné. Od 1908 do 1918 roku występował jako dyrygent z Opéra de Paris, w latach 1914–1918 był jej dyrektorem. W latach 1918–1919 prowadził Bostońską Orkiestrę Symfoniczną. Od 1922 do 1941 roku był dyrektorem Konserwatorium Paryskiego. Otrzymał order oficera (1923) i komandora (1931) Legii Honorowej.

Początkowo nawiązywał do tradycji klasycznych, będąc przeciwnikiem nowych prądów w muzyce. Po zapoznaniu się z twórczością Verdiego, Pucciniego i Wagnera dokonał reorientacji swojej postawy artystycznej, zwracając się głównie ku operze. Dokonał orkiestracji suity Gabriela Faurégo Dolly.

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Utwory orkiestrowe

  • 2 symfonie (1893, 1900)
  • poemat symfoniczny La Procession nocturne (1899)
  • Divertissement sur des chansons russes (1899)
  • Lamento (1930)
  • Preludé et Toccata na fortepian i orkiestrę (1945)

Utwory kameralne

  • Romances sans paroles na wiolonczelę i fortepian (1890)
  • Kwartet smyczkowy (1898)
  • Solo de concours na klarnet i fortepian (1901)
  • Trio na obój, klarnet i fagot (1949)

Utwory wokalno-instrumentalne

  • kantata Daphné (1894)
  • L’Éte na sopran, alt, chór i orkiestrę (1895)
  • oratorium Job na głosy solowe, chór i orkiestrę (1900)
  • Deuxième poème lyrique sue le livre de Job na baryton i orkiestrę (1905)
  • Ave verum na 4 głosy i organy (1938)

Opery

  • La Fille de Roland (wyst. Paryż 1904)
  • Le Premier Glaire (wyst. Béziers 1908)
  • Mârouf, savetier du Caire (wyst. Paryż 1914)
  • Antoine et Cléopâtre (1916–1917)
  • L’appel de la mer (wyst. Paryż 1924)
  • Rolande et le mauvais garçon (1933, wyst. Paryż 1934)
  • Le Jeu de l’amour et du hasard (1948, wyst. Monte Carlo 1954)

Muzyka do filmów niemych

  • Le Miracle des loups (1924)
  • Joueur d’échecs (1925)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 8. Część biograficzna pe–r. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2004, s. 268. ISBN 978-83-224-0837-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 5 Pisc–Stra. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2902. ISBN 0-02-865530-3.
  3. 1 2 3 4 5 The Oxford Dictionary of Music. Oxford: Oxford University Press, 2013, s. 588. ISBN 978-0-19-957854-2.
  4. ↑ Henri Benjamin Rabaud (LH/2253/8). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.