Jules Massenet
Imię i nazwisko

Jules Émile Frédéric Massenet

Data i miejsce urodzenia

12 maja 1842
Saint-Étienne

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

13 sierpnia 1912
Paryż

Instrumenty

fortepian, organy

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pianista

Odznaczenia

Jules Émile Frédéric Massenet (ur. 12 maja 1842 w Saint-Étienne, zm. 13 sierpnia 1912 w Paryżu) – francuski kompozytor i pianista.

Życiorys

Jego ojciec był przemysłowcem, matka pianistką i pierwszą nauczycielką muzyki. W 1848 został przyjęty do paryskiego Konserwatorium; studiował tam grę fortepianową u A. Laurenta, grę na organach u F. Benoista oraz kompozycję u A. Thomasa, którą ukończył w 1859 zdobywając główną nagrodę w konkursie absolwentów Konserwatorium. W trakcie studiów okazjonalnie grał zarobkowo na perkusji w orkiestrach Théâtre Lyrique i Opéra de Paris. W 1863 otrzymał stypendium Prix de Rome za swą kantatę David Rizzio.

Podczas pobytu w Rzymie Massenet poznał Franciszka Liszta, u którego przez kolejne trzy lata pobierał nauki, doskonaląc swe umiejętności pianistyczne. W 1866 powrócił do Paryża, gdzie zaczął odnosić sukcesy dzięki swym operom takim jak La grand'Tante, Don César de Bazan, Marie-Magdeleine i Le Roi de Lahore. W 1878 został profesorem Konserwatorium Paryskiego; wykładał kontrapunkt, fugę i kompozycję.

Kawaler (1876), oficer (1887) i komandor (1899) Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja).

Twórczość

Wpływ na muzykę Masseneta mieli Giuseppe Verdi i Richard Wagner, zaś wpływy muzyki Masseneta można odnaleźć w twórczości włoskich werystów, Ruggero Leoncavalla i Pietro Mascagniego.

Massene skomponował 25 oper, które stanowią trzon jego dorobku artystycznego. Najbardziej znaną jest Manon (1884), z librettem H. Meilhaca i Ph. Gille’a wg powieści ojca Prévosta Historia Manon Lescaut i Kawalera de Grieux. Komponował także kantaty, oratoria, suity i pieśni.

Ważniejsze opery

(podano rok premiery)

  • Król z Lahore, 1877
  • Herodiada (Hérodiade), 1881
  • Manon, 1884
  • Le Cid, 1885
  • Esclarmonde, 1889
  • Werther, 1893
  • Thaïs, 1894
  • Portret Manon (Le Portrait de Manon), 1894
  • Sapho, 1897
  • ’’Cendrillon’’ 1899
  • Kuglarz Madonny (Le Jongleur de Notre Dame), 1902
  • Don Quichotte, 1910

Przypisy

  1. 1 2 Konieczna 2000 ↓, s. 124.
  2. 1 2 Konieczna 2000 ↓, s. 125.
  3. ↑ Jules Emile Frédéric Massenet (LH/1778/38). Archives nationales. Site de Paris (www2.culture.gouv.fr)

Bibliografia

  • Aleksandra Konieczna: Massenet Jules. W: Encyklopedia muzyczna PWM. Elżbieta Dziębowska (red.). Wyd. I. T. 6: M część biograficzna. Kraków: PWM, 2000, s. 124-127. ISBN 83-224-0656-8. (pol.).
  • Józef Kański: Przewodnik operowy, Warszawa: PWM, 1978

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.