Hemodylucja – jest to zabieg kontrolowanego pobrania krwi pełnej bezpośrednio przed operacją i podaniem płynów infuzyjnych w celu utrzymania objętości krwi i jej rozcieńczenia. Zgromadzona podczas zabiegu krew może zostać przywrócona do krwiobiegu po zakończeniu operacji.

Zabieg

Hemodylucja polega na pobraniu określonej objętości krwi pełnej chorego bezpośrednio przed operacją z jednoczesnym dożylnym podaniem krystaloidów w celu jej rozcieńczenia i wyrównania utraconej objętości krwi. Zabieg operacyjny jest wykonywany podczas prawidłowej objętości krwi, jednak z obniżoną ilością krwinek czerwonych i obniżeniem hematokrytu. Po wykonanym zabiegu zgromadzona krew może powrócić do krwiobiegu operowanego, a nadmiar płynów jest usuwany za pomocą leków moczopędnych. W odróżnieniu od autotransfuzji krew jest pobierana i zwracana do krwiobiegu na sali operacyjnej.

Zwykle hematokryt jest obniżany do około 27–30%, ale mogą być konieczne jego niższe wartości. Spadek hematokrytu zmienia właściwości reologiczne krwi, spada całkowity opór obwodowy naczyń (SVR) i zwiększa się rzut serca (CO). Zużycie tlenu przez tkanki jest podtrzymywane przez jego zwiększoną ekstrakcję z krwi. Metabolizm tlenu zaczyna ulegać załamaniu dopiero przy spadku hematokrytu poniżej około 20%.

Wykorzystanie

Hemodylucja jest wykorzystywana podczas operacji z bardzo nasiloną utratą krwi oraz w celu unikania allotransfuzji preparatów krwiopochodnych. Ograniczeniem metody jest niemożność jej zastosowania u chorych z niedokrwistością ze stężeniem hemoglobiny poniżej 12 g/dl, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), niewydolnością nerek, marskością wątroby czy koagulopatią.

Zobacz też

Przypisy

  1. D. Murray. Acute normovolemic hemodilution. „Eur Spine J”. 13 Suppl 1, 2004. DOI: 10.1007/s00586-004-0755-8. PMID: 15197632.
  2. Liana Maria Torres De Araújo, Luis Vicente Garcia. Acute Normovolemic Hemodilution: A Practical Approach. „Open Journal of Anesthesiology”, 2013.
  3. 1 2 3 Andrijauskas 2008 ↓, s. 51–52.
  4. Noszczyk 2007 ↓, s. 526–527.
  5. 1 2 3 4 5 Bready, Dillman i Noorily 2007 ↓, s. 546.
  6. 1 2 Aasen 1991 ↓, s. 137–138.
  7. Gullo 2013 ↓, s. 42.

Bibliografia

  • Wojciech Noszczyk: Chirurgia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN 978-83-200-3640-4.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.