Helena Jadwiga Helak (ur. 31 października 1920 w Miałach, zm. 18 grudnia 1996) – polska kuratorka sądowa, działaczka społeczna i adopcyjna.

Życiorys

Jej rodzicami byli Wawrzyn i Cecylia Wygrałowie. Rodzina nie była zamożna. Była jedną z sześciorga rodzeństwa. W młodych latach służyła u zamożnego gospodarza, a w czasie okupacji niemieckiej u rodziny Niemców.

W latach 1945-1948 odbyła kurs dla wychowawczyń przedszkolnych i założyła w Trzciance cztery przedszkola. Prezesowała trzcianeckiemu Kołu Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Była tez przez rok prezesem Związku Nauczycielstwa Polskiego.

W latach 60. XX wieku sprawowała funkcję kuratora w poznańskim Sądzie dla Nieletnich. Przez wiele lat była również opiekunem społecznym. Od lat 50. XX wieku adoptowała dzieci, w tym chore i niepełnosprawne. W 1965 założyła Rodzinny Dom Dziecka w Trzciance, następnie przeniesiony do Radolinka (1972). Działalnością adopcyjną trudniła się wraz z mężem, Franciszkiem (żołnierzem Ludowego Wojska Polskiego, potem robotnikiem meblarskim), za co oboje otrzymali Order Uśmiechu. Maksymalnie wychowywała 45 dzieci. Na jej decyzje adopcyjne wpływ miała niemożność posiadania własnego potomstwa.

Odznaczenia

Otrzymała następujące wyróżnienia:

• Odznaka Przyjaciela Dzieci (1960),
• Order Uśmiechu (1969),
• Honorowa Odznaka za Zasługi dla Województwa Poznańskiego (1965),
• Zasłużony Działacz Towarzystwa Przyjaciół Dzieci (1965)
• Najpopularniejsza Wielkopolanka (zwycięstwo w plebiscycie w 1971),
• Złoty Krzyż Zasługi (1972),
• Dyplom Dydaktyczno-Wychowawczy Ministerstwa Oświaty i Wychowania (1972)
• odznaczenia: ”Honorowy Obywatel Polski Ludowej”, ”Przyjaciel Ekspresu Poznańskiego”,
• Najpopularniejsza Wielkopolanka (zwycięstwo w plebiscycie w 1974).

Przypisy