| wieś | |
Zagroda Guciów – Muzeum etnograficzne | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) |
86 |
| Strefa numeracyjna |
84 |
| Kod pocztowy |
22-470 |
| Tablice rejestracyjne |
LZA |
| SIMC |
0907007 |
Położenie na mapie gminy Zwierzyniec | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego | |
Położenie na mapie powiatu zamojskiego | |
| 50°34′59″N 23°04′32″E/50,583056 23,075556 | |
Guciów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zwierzyniec. Leży na Roztoczu Środkowym, nad rzeką Wieprz.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.
Wieś jest sołectwem w gminie Zwierzyniec. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 95 mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Opatrzności Bożej w Bondyrzu.
Zabytki
We wsi znajduje się muzeum etnograficzno-przyrodnicze wpisane do rejestru zabytków. Składa się z chałupy, stodoły (wybudowane w XIX w.) i obory z poddachem (początek XX wieku).
Na prawym brzegu Wieprza, ok. 0,5 km od głównej drogi biegnącej przez wieś, na dwóch sąsiadujących ze sobą pagórkach, stanowisko archeologiczne przebadane w latach 1959-1964. Odkryto tu cmentarzysko kurhanowe z epoki brązu (ok. 1450-1200 r. p.n.e.), zaliczane do kultury trzcinieckiej, zawierające w kurhanach pochówki ciałopalne różnych odmian. Towarzyszyły im szczątki konstrukcji drewnianych o charakterze rytualnym. Pod niektórymi nasypami znaleziono wcześniejsze groby z okresu neolitu (ok. 2500-1700 r. p.n.e.), należące do kultury ceramiki sznurowej. Niektóre kurhany były wtórnie użytkowane we wczesnym średniowieczu.
Na wzgórzu zwanym Monastyr lub Starzyzna znajdują się pozostałości grodziska typu wyżynnego (widoczne zarysy wałów) funkcjonującego od IX do XI wieku. Przyjmuje się, że był to jeden z grodów wchodzących w skład większej grupy osad otwartych (podobne zlokalizowane w pobliskim Batorzu i Chodliku).
Jesienią 2005 dr Gerard Gierliński odkrył we wsi Potok skamieniałe ślady dinozaura kaczodziobego oraz mięsożernego. Obie skamieliny miały być zaczątkiem „Środkowoeuropejskiego Dinoparku” w Guciowie.
Literatura
Miejscowość była inspiracją dla tytułowych Wyrębów z powieści Stefana Dardy.
Przypisy
- ↑ Wieś Guciów w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-24], liczba ludności w oparciu o dane GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-24].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 349 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 40146
- ↑ W 1840 r. występuje już w źródłach ordynacka wieś Guciów, należąca do rzymskokatolickiej parafii w Krasnobrodzie; Józef Niedźwiedź: Leksykon historyczny miejscowości dawnego województwa zamojskiego, Zamość 2003, s. 156, ISBN 83-906745-7-2.
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Raport o stanie gminy za rok 2022. Informacje o gminie. s. 5
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- ↑ Maria Irena Mileska (red. nauk.): Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, wyd. II, zmienione, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1992 ISBN 83-01-09822-8, s. 201
- ↑ Plany założenia "dinoparku" w Guciowie (2006)
- ↑ Magazyn kulturalny – 30 listopada. TVPInfo, 30 listopada 2011. [dostęp 2011-12-05].
Linki zewnętrzne
- Guciów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, tom II, s.902, 1881 Warszawa
- Skansen "Zagroda Guciów"
- H.Maruszczak, Wczesnośredniowieczne grodzisko w Guciowie na Roztoczu, dostęp: 2017-04-03