Grupa warowna – grupa stałych obiektów fortyfikacyjnych (schronów, fortów); system fortyfikacji rozproszonej, złożony z kilkunastu-kilkudziesięciu niedużych obiektów (zazwyczaj wykonanych z betonu) o szerokiej autonomii i precyzyjnie rozdzielonych zadaniach.

Koncepcja grupy warownej - zamiast rozległego dzieła fortyfikacyjnego, wrażliwego na skupiony ogień artyleryjski - powstała w końcu XIX wieku. Głównym okresem budowy grup warownych było dwudziestolecie międzywojenne. Przykładami są zespoły umocnień Modlina, Warszawy czy Serocka.

Budowle były wznoszone na danym obszarze dla wykonywania wspólnego zadania bojowego, np. blokady traktów komunikacyjnych na kierunku spodziewanego marszu wojsk przeciwnika. Obiekty były połączone komunikacją podziemną (istniały zespoły obiektów nazywane grupami, mimo braku potern, szczególnie w fortyfikacji niemieckiej). Poszczególne schrony mogły być wyposażone w różnego rodzaju sprzęt bojowy i wykonywać odrębne zadania w ramach całości grupy.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 Szymon Kucharski tom 55. Fortyfikacje stałe po 1918 roku, wyd. 2015, s. 5
  2. 1 2 Ryszard Henryk Bochenek 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach, wyd. 1989, s. 80
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.