Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie, od fors dpn. fortis siła i ficatio od facere robić, czynić, działać) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych.

Ponadto jest to dziedzina inżynierii wojskowej, która zajmuje się przygotowywaniem terenu do walki przez opracowanie, zaprojektowanie i zorganizowanie prac mających na celu wykonanie obiektów i zespołów fortyfikacyjnych służących do osłony wojsk i obszaru terytorium podczas działań bojowych.

Jest to także nauka wojskowo-techniczna (dziedzina inżynierii wojskowej), opracowująca podstawy teoretyczne i sposoby praktyczne ochrony i obrony wojsk, ludności, obiektów tyłowych wojsk i gospodarki od działania środków napadu środkami rażenia, metodą budowy lub wykorzystania umocnień.

Podział fortyfikacji

Obiekty fortyfikacyjne dzieli się na:

  • fortyfikację polową – umocnienia terenu w procesie bezpośredniego przygotowania i prowadzenia walki (operacji), których przykładem są obozy warowne czy szańce
  • fortyfikację półstałą – wznoszona jako miejsce przygotowane zawczasu do obrony na wypadek zagrożenia i wtedy dopiero wymagające dalszej rozbudowy
  • fortyfikację stałą – obiekty zbudowane na stałe, a nie na potrzeby bieżących działań wojennych
  • budownictwo podziemne.

Typy fortyfikacji

Wyróżnia się następujące typy fortyfikacji:

Elementy fortyfikacji

Elementami obiektów fortyfikacyjnych są:

Znani twórcy fortyfikacji

Do znanych twórców specjalizujących się w budowaniu obiektów fortyfikacyjnych należą:

Zobacz też

Bibliografia

  • Mała Encyklopedia Wojskowa t. 1, MON: Warszawa 1967
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia t. 28, Moskwa 1978
  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 49. ISBN 83-85001-89-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.