Giewartów – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie słupeckim, w gminie Ostrowite.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Giewartów. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Giewartów po raz pierwszy był wzmiankowany w 1296 roku. Jego dawna nazwa to Gierwardowo. Stanowił własność szlachecką. W czasach zaborów mieścił się we wsi posterunek graniczny. W drugiej połowie XIX wieku czynna była we wsi olejarnia i niewielka cegielnia. W 1937 polski archeolog - Józef Kostrzewski, odkrył w rejonie wsi ślady osady wczesnośredniowiecznej.

Giewartów, ze względu na swe położenie nad brzegiem Jeziora Powidzkiego, jest popularnym ośrodkiem wczasowym dla plażowiczów, żeglarzy oraz miłośników nurkowania. Na terenie parku położonego w centrum wsi rośnie okazały dąb Sokół, pochodzący (według tablicy informacyjnej znajdującej się przy drzewie) z XIII wieku. W Giewartowie rozpoczyna się zielony szlak turystyczny, biegnący przez Mieczownicę do Powidza.

We wsi znajdują się następujące zabytki nieruchome wpisane do krajowego rejestru zabytków:

• kościół parafialny pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego z lat 1907-14 (nr rej.: 275/17 z 30.04.1984 r.);
• kościół pod wezwaniem św. Rocha z 1811 roku (nr rej.: 765 z 13.11.1969 r.);
• zespół pałacowy z ok. 1853 roku (nr rej.: 388/130 z 29.01.1986 r.), w jego skład wchodzi pałac i park.

W Giewartowie znajdują się źródła rzeki Meszny, wypływającej z Jeziora Powidzkiego.

We wsi znajduje się Szkoła Podstawowa im. Kornela Makuszyńskiego.

Zobacz też

• Giewartów-Holendry

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Giwartów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 575 .
• Giwartow, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 502 .
• Oficjalna strona : www.giewartow.com