Geodezja wyższa – dział geodezji zajmujący się pomiarami i przedstawianiem „dużych obszarów”, dla których powierzchnią odniesienia nie może być płaszczyzna pozioma, a pewna płaszczyzna zastępcza zbliżona do rzeczywistej powierzchni bryły ziemskiej.
Rozszerzenie opracowań do tzw. „dużych obszarów” wymaga uwzględnienia w obliczeniach wpływu zakrzywienia Ziemi. Za „duże obszary” przyjmuje się powierzchnie większe od powierzchni koła o promieniu ponad 15,6 km i polu większym niż 750 km², np.: powierzchnie regionów, państw, kontynentów i całej kuli ziemskiej.
Główne działy geodezji wyższej
Geodezja wyższa dzieli się na działy:
- geodezja wyższa z geodynamiką (geodezja fizyczna i grawimetria geodezyjna)– zajmuje się badaniem potencjału przyspieszenia ziemskiego, a więc kształtem geoidy, oraz przemieszczeń skorupy ziemskiej (patrz: grawimetria i tektonika);
- geodezja satelitarna – zajmuje się badaniem torów sztucznych satelitów Ziemi, wykorzystywanych m.in. przy pomiarach kształtu bryły ziemskiej;
- geodezja wyższa z astronomią (astronomia geodezyjna lub inaczej geodezja astronomiczna) – zajmuje się obliczeniami pozycji, azymutu przy pomocy pomiarów gwiazd, a także obliczaniem pozycji na powierzchni sfery oraz elipsoidy;
Przypisy
- 1 2 3 Wiesław Kosiński: Geodezja. Wyd. 3. Warszawa: Wydawnictwo SGGW, 1999, s. 14-15. ISBN 83-7244-072-7.
- ↑ geodezja wyższa, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2024-04-23].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.