Sukces komercyjny

Odkąd ogromny sukces w 1962 roku odniosły albumy Modern Sounds in Country and Western Music oraz Modern Sounds in Country and Western Music Volume Two, większość kolejnych płyt Charlesa spotkała się z dużą krytyką. Genius Loves Company okazał się być sukcesem i udanym powrotem. Szybko uplasował się na szczycie Billboard 200, będąc tym samym pierwszym od czterdziestu lat albumem artysty, który zajął miejsce #1 zestawienia. Płyta stała się również najlepiej sprzedającym się albumem w twórczości muzyka.

Genius Loves Company zadebiutował na miejscu #2 Billboard 200, a 5 marca 2005 roku uplasował się na szczycie notowania. Album często odtwarzany był na antenach stacji radiowych grających jazz, blues, R&B, urban contemporary i country, a także zyskał przychylne opinie krytyków oraz muzycznych publikacji. W pierwszym miesiącu od wydania płyta rozeszła się w ponad dwóch milionach kopii w Stanach Zjednoczonych oraz w ponad trzech milionach egzemplarzy na świecie. Duży sukces Genius Loves Company (ponad sześć milionów sprzedanych kopii) spowodował, iż do jego promocji i dystrybucji dołączyła sieć Starbucks. Szacuje się, że Starbucks Coffee Company przyczyniła się do sprzedaży niemal trzydziestu procent całkowitej liczby nabytych egzemplarzy. Po zdobywaniu kolejnych certyfikatów: złota, platyny i multi-platyny, album pokrył się trzykrotną platyną w Stanach Zjednoczonych, przyznaną przez Recording Industry Association of America 2 lutego 2005 roku.

W Polsce album uzyskał status złotej płyty.

Nagrody Grammy

W grudniu 2004 roku album otrzymał dziesięć nominacji do nagród Grammy. 47. ceremonię rozdania nagród Grammy, która odbyła się 13 lutego 2005 roku zdominował Genius Loves Company, zdobywając aż osiem statuetek, w tym m.in. w jednych z najważniejszych kategorii: Album of the Year oraz Record of the Year za „Here We Go Again”.

Zdobyte nagrody:

• Record of the Year: John Burk (producent), Terry Howard, Al Schmitt (engineers/mikserzy), Ray Charles & Norah Jones za „Here We Go Again”
• Album of the Year: John Burk, Don Mizell, Phil Ramone, Herbert Waltl (producenci), Terry Howard (producent & engineer/mikser), Robert Fernandez, John Harris, Pete Karam, Joel Moss, Seth Presant, Al Schmitt, Ed Thacker (engineers/mikserzy), Robert Hadley, Doug Sax (mikserzy)
• Best Instrumental Arrangement Accompanying Vocalist(s): Victor Vanacore (aranżer) za „Over the Rainbow” wykonywaną przez Raya Charlesa i Johnny’ego Mathisa
• Best Gospel Performance: Ray Charles i Gladys Knight za „Heaven Help Us All”
• Best Pop Collaboration with Vocals: Ray Charles i Norah Jones za „Here We Go Again”
• Best Pop Vocal Album: Ray Charles i różni artyści
• Best Engineered Album, Non-Classical: Robert Fernandez, John Harris, Terry Howard, Pete Karam, Joel Moss, Seth Presant, Al Schmitt & Ed Thacker
• Best Surround Sound Album: Al Schmitt (mikser), Robert Hadley & Doug Sax

Album

Single