Figura retoryczna (figura stylistyczna, postać mowy) – środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń.

Ze względu na pełnione funkcje wyróżniane są:

  • figurae ad delectandum – figury retoryczne, które urozmaicając styl mają sprawiać przyjemność odbiorcy; należą do nich: apostrofa, hypotypoza, prozopopeja, etopeja
  • figurae ad docendum – figury retoryczne pouczające; należą do nich: sustenatio, communicatio, correctio
  • figurae sententiarum – figury retoryczne służące kwiecistości stylu; należą do nich: repetitio, conversio, complexio, conduplicatio, gradatio, synonimia, traductio, polisyndeton, reticentia, adiunctio, disiunctio, paronomasia, similiter cadens, similiter desinens.

Inny podział to:

  • figury myśli, polegające na zmianie znaczeń
  • figury słowne, zestawiające brzmienia wyrazów
  • figury namiętności, mające wywoływać emocje
  • gramatyczne, modyfikujące składnię
  • zwroty retoryczne, stosowane w celu wzmocnienia wyrazu wypowiedzi

Podział ten nie jest ścisły, ponieważ ta sama figura może pełnić równocześnie różne funkcje.

Przegląd figur retorycznych

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.