Felicjan Ludwik Majorkiewicz
Iron

Felicjan Majorkiewicz 1943 r.
podpułkownik dyplomowany
Data i miejsce urodzenia

20 listopada 1904
Wola

Data i miejsce śmierci

21 lutego 1975
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

1921–1924 i 1925–1948

Siły zbrojne

Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne
Armia Krajowa

Jednostki

1 Batalion Saperów Legionów,
Kompania Saperów KOP „Hoszcza”,
18 Dywizja Piechoty,
Samodzielna Grupa Operacyjna „Narew”
1 Dywizja Piechoty,
Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich
1 Brygada Strzelców
Oddział III Operacyjny Sztabu Komendy Głównej Armii Krajowej

Stanowiska

referent, szef kancelarii batalionu, dowódca kompanii

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa,
kampania wrześniowa
Bitwa o Narwik
Kampania francuska 1940
powstanie warszawskie

Odznaczenia

Felicjan Ludwik Majorkiewicz ps. „Iron” (ur. 20 listopada 1904 w Woli, zm. 21 lutego 1975 w Warszawie) – inżynier, podpułkownik dyplomowany saperów Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny.

Życiorys

Felicjan Ludwik Majorkiewicz urodził się 20 listopada 1904 roku w Woli (powiat lipnowski). W latach 1925–1928 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie. 11 sierpnia 1927 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1927 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a Minister Spraw Wojskowych przeniósł do kadry oficerów saperów z pozostawieniem w Oficerskiej Szkole Inżynierii na III roku. 27 października 1928 roku Prezydent RP nadał mu 2. lokatę wśród podporuczników ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1927 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów. 15 sierpnia 1929 roku awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1929 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów.

23 grudnia 1929 roku został przeniesiony do 1 batalionu saperów Legionów w Modlinie. Do początku 1934 roku pełnił służbę w Korpusie Ochrony Pogranicza na stanowisku zastępcy dowódcy kompanii saperów KOP „Hoszcza” w Hoszczy nad Horyniem. Z dniem 3 listopada 1934 roku powołany został do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1934–1936. W 1936 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, przydzielony został do dowództwa 18 Dywizji Piechoty w Łomży na stanowisko I oficera sztabu. 23 marca 1939 roku powołany został do Sztabu Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew” na stanowisko oficera Oddziału III Operacyjnego. Na tym stanowisku odbył kampanię wrześniową 1939 roku.

6 grudnia 1939 roku we Francji otrzymał przydział służbowy do sztabu 1 Dywizji Piechoty na stanowisko oficera Oddziału Operacyjnego. W lutym 1940 roku, z chwilą sformowania Samodzielniej Brygady Strzelców Podhalańskich mianowany został szefem Oddziału III Taktyczno-Operacyjnego Sztabu. Razem z brygadą uczestniczył w bitwie o Narwik i kampanii francuskiej. Następnie pełnił służbę w Szkocji na stanowisku szefa Oddziału III Taktyczno-Operacyjnego Sztabu 1 Brygady Strzelców.

W nocy z 9 na 10 kwietnia 1944 roku, w ramach operacji „Weller 1” został zrzucony do kraju. W czasie okupacji niemieckiej pełnił służbę w Oddziale III Operacyjnym Sztabu Komendy Głównej Armii Krajowej. 20 sierpnia 1944 roku w czasie powstania warszawskiego został ranny.

Służbę w Polskich Siłach Zbrojnych zakończył na stanowisku szefa Oddziału III Operacyjnego Sztabu I Korpusu Polskiego. Był długoletnim, zasłużonym współpracownikiem Wojskowego Przeglądu Historycznego.

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B20-4-9).

Ordery i odznaczenia

Wybrane publikacje

  • Narwik, Wydawnictwo MON, Warszawa 1957.
  • Dane nam było przeżyć, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1972.
  • Lata chmurne – lata dumne, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1983, wyd. I, ISBN 83-211-0428-2.

Przypisy

  1. ↑ Felicjan Majorkiewicz, Powstańcze Biogramy, Muzeum Powstania Warszawskiego
  2. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z 15 sierpnia 1927 roku, s. 248.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 588, 607.
  4. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 5.
  5. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 390.
  6. ↑ Majorkiewicz 1983 ↓, s. 9.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 179.
  8. ↑ Majorkiewicz 1983 ↓, s. 10.
  9. ↑ Majorkiewicz 1983 ↓, s. 14-15.
  10. ↑ Majorkiewicz 1983 ↓, s. 43-44.
  11. ↑ Rozwadowski 2004 ↓, s. 143.
  12. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  13. ↑ Dane według: Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 4. Kawalerowie Orderu Wojennego Virtuti Militari – Powstanie Warszawskie. Opracował Andrzej Krzysztof Kunert, Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 1997. ISBN 83-87224-00-6.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.