Fanon (łac. fano) – jedwabna szata liturgiczna papieża, oraz na mocy szczególnego przywileju patriarchy Lizbony.
Nazwa fanonu wywodzi się od pannusa (penos), ręcznie tkanej tkaniny.
Opis
Szata ma kształt peleryny zakładanej przez głowę na ornat. Złożona jest z dwóch nałożonych na siebie mucetów zszytych przy otworze na szyję. Wzór stanowią biało-złote pasy. W części opadającej na piersi wyhaftowany jest równoramienny krzyż. Na fanon nakłada się paliusz.
Historia
Pochodzenia fanonu można doszukiwać się w pozostałości po kapturze lub w nawiązaniu do żydowskiego efodu. Najstarsze wzmianki o jego użyciu sięgają VIII wieku. Zwano go wówczas anabolagium (anagolagium), choć w tym czasie nie był on jeszcze zarezerwowany wyłącznie dla papieża. Ograniczenie pojawiło się dopiero w chwili, gdy inni duchowni rzymscy zaczęli zakładać fanon pod albę zamiast na nią, czyli w czasie gdy wśród duchowieństwa powstał zwyczaj używania fanonu jako zwykłego humerału. Pod koniec XII w. fanon nosił jedynie papież. Szata była zwana wówczas jako orale. Nazwa fanon pojawiła się i utrwaliła w kolejnych wiekach.
Inne znaczenie
Fanonem nazywane są również potocznie paski mitry.
- Papież Benedykt XVI w fanonie
- Pius XI w fanonie
- mitry z paskami
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2013-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)].
Bibliografia
- Michał Nowodworski: Encyklopedja kościelna podług Teologicznej Encyklopedji Wetzera i Weltego z licznymi jej dopełnieniami. T. V. Warszawa - Płock: Czerwiński i Spółka, K. Miecznikowski, 1873 - 1910, s. 263.
- Encyklopedia katolicka. T. V. Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiegoi, 1989, s. 42.
- Joseph Braun: Catholic Encyclopedia. T. V. Encyclopedia Press, Inc, 1913.