Sezon 1976 Mistrzostw Europejskiej Formuły 2
Inauguracja

11 kwietnia

Zakończenie

26 września

Liczba wyścigów

12

Mistrzowie
Kierowcy

Jean-Pierre Jabouille

Zespoły

Écurie Renault

Poprzedni sezonNastępny sezon

Europejska Formuła 2 Sezon 1976 – dziesiąty sezon Europejskiej Formuły 2. Rozpoczął się 10 kwietnia na torze Hockenheimring w Niemczech Zachodnich, a zakończył 26 września na tym samym torze. Tytuł w klasyfikacji kierowców zdobył Francuz Jean-Pierre Jabouille. Wśród zespołów najlepsza okazała się francuska ekipa Écurie Renault, a wśród konstruktorów francuski March.

Kalendarz wyścigów

Wyścigi 1, 6, 9 i 12 były złożone z dwóch eliminacji, które składały się na końcowy rezultat.

Runda Tor Data Pole Position Najszybsze okrążenie Zwycięzca (kierowcy) Zwycięzca (zespoły) Zwycięzca (konstruktorzy)
1 Hockenheimring 10-11 kwietnia Hans-Joachim Stuck Hans-Joachim Stuck Hans-Joachim Stuck March/BMW Motorsport March
2 Thruxton Circuit 19 kwietnia Maurizio Flammini Maurizio Flammini Maurizio Flammini March/BMW Motorsport March
3 ACI Vallelunga Circuit 9 maja Jean-Pierre Jabouille René Arnoux Jean-Pierre Jabouille Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille
4 Salzburgring 23 maja Maurizio Flammini René Arnoux Michel Leclère Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille
5 Circuit de Pau-Ville 7 czerwca Patrick Tambay Jacques Laffite René Arnoux Écurie Renault Martini
6 Hockenheimring 20 czerwca Hans-Joachim Stuck Michel Leclère Hans-Joachim Stuck March/BMW Motorsport March
7 Rouen-Les-Essarts 27 czerwca Alex Ribeiro René Arnoux Maurizio Flammini March/BMW Motorsport March
8 Mugello Circuit 11 lipca Jean-Pierre Jabouille René Arnoux Jean-Pierre Jabouille Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille
9 Autodromo di Pergusa 25 lipca Patrick Tambay Alex Ribeiro René Arnoux Écurie Renault Martini
10 Autódromo do Estoril 8 sierpnia René Arnoux René Arnoux René Arnoux Écurie Renault Martini
Circuit Zolder 22 sierpnia Wyścig odwołany
11 Circuit Paul Armagnac 19 września Jean-Pierre Jabouille Patrick Tambay Patrick Tambay Écurie Renault Martini
12 Hockenheimring 25-26 września Jean-Pierre Jabouille René Arnoux Jean-Pierre Jabouille Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille

Klasyfikacja kierowców

Punktacja:
Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji)
Do klasyfikacji zaliczano 9 najlepszych wyników

P. Kierowca Zespół Podwozie Silnik HOC
GBR
VAL
AUT
PAU
HOC
ROU
MUG
PER
PRT
NOG
HOC
Punkty
1 Jean-Pierre Jabouille Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille Renault NU 14 1 6 3 4 2 1 4 2 NU 1 53
2 René Arnoux Écurie Renault Martini Renault 2 7 NU 4 1 5 10 2 1 1 NU 3 52
3 Patrick Tambay Écurie Renault Martini Renault 3 3 2 3 NU 3 NU 3 NU 16 1 NU 39
4 Michel Leclère Équipe Elf Switzerland Elf-Jabouille Renault NU NU 4 1 NU 2 NU NU NU 8 3 2 33
5 Alex Ribeiro March/BMW Motorsport March BMW 13 2 3 5 6 NU NU 4 2 3 5 NU 31
6 Maurizio Flammini March/BMW Motorsport March BMW NU 1 14 2 NU 7 1 6 NU 13 17 NU 26
7 Hans Binder Chevron Racing Chevron BMW 7 5 4 4 9 12
Osella Squadra Corse Osella NZ 20 17 10 NW
Opert Racing Chevron Hart NU
8 Giancarlo Martini Scuderia Everest March BMW 19 15 NU 5 6 3 5 NU NU 9 12
9 Eddie Cheever Project Four Racing March Lancia-Ferrari NZ 9
Hart 4 DK NU NU NU NU WD 3 5
Ralt 8 15
10 Keke Rosberg Team Warsteiner Eurorace Toj BMW NU NU NZ 13 NU 4 24 NZ WD 5 5
Opert Racing Chevron Hart NU WD
11 Roberto Marazzi Trivellato Racing Chevron BMW 5 NU 8 15 NU 12 5 NU NU 7 NZ 17 5
12 Wilhelm Deutsch Team Daimon Varley March BMW 4 9 WD 11 NU 8 11 NU 12 10 NZ 4
13 Klaus Ludwig Kauhsen Racing March Hart NU WD 13 WD 7 9 WD 9 WD 6 10 4
Chevron BMW WD
14 Ingo Hoffmann Kauhsen Racing March Hart NU 5 NU NU NW 6 8 NZ WD 8 3
BMW NZ
15 Alessandro Pesenti-Rossi Scuderia Rondini March BMW NU NZ 5 8 NZ WD WD 2
16 Harald Ertl Motor Racing Company March BMW 6 2
prywatny Chevron NU
Opert Racing 12 17 NU WD 15 7 NU
Chevron Racing 10
17 Alberto Colombo Delta Squadra Corse March BMW 9 10 7 12 NU 8 NU 1
prywatny NU NU 6 12 18
18 Jean-Pierre Jaussaud Racing Organisation Course Chevron Chrysler 12 WD 6 NZ NZ NU NZ NZ WD 9 NZ 1
19 François Migault Osella Squadra Corse Osella BMW NU 6 NZ NZ NU 11 WD WD 1
20 Markus Hotz Lista Racing March BMW WD 6 WD NZ 1
21 Giorgio Francia Osella Squadra Corse Osella BMW NZ NU 11 1
Trivellato Racing Chevron NU NU 7 18 NU 14 NZ 7
22 Freddy Kottulinsky Lochmann Racing Ralt BMW 23 NZ 7 8 NZ NU NU NU 11 19 1
Hart 17
23 Rolf Stommelen prywatny Chevron BMW NU 1
March Racing March 7
Opert Racing Chevron Hart 16
24 Hans Heyer Team Warsteiner Eurorace Toj BMW 7 NZ 1
Kierowcy niedopuszczeni do zdobywania punktów
Hans-Joachim Stuck March/BMW Motorsport March BMW 1 NU 1 WD NU
Jacques Laffite Opert Racing Chevron BMW 2 2
Kauhsen Racing March Hart NU
Jean-Pierre Jarier Opert Racing Chevron Hart 4 WD NU
Jochen Mass Opert Racing Chevron BMW 6
P. Kierowca Zespół Podwozie Silnik HOC
GBR
VAL
AUT
PAU
HOC
ROU
MUG
PER
PRT
NOG
HOC
Punkty

Uwagi:

  • pogrubienie – pole position
  • kursywa – najszybsze okrążenie

Klasyfikacja zespołów

P Konstruktor Punkty
1 Écurie Renault 91
2 Équipe Elf Switzerland 86
3 March/BMW Motorsport 57
4 Chevron Racing 12
5 Scuderia Everest 12
6 Project Four Racing 9
7 Kauhsen Racing 7
8 Team Warsteiner Eurorace 6
9 Trivellato Racing 6
10 Team Daimon Varley 4
11 Scuderia Rondini 2
12 Motor Racing Company 2
13 Osella Squadra Corse 1
14 Alberto Colombo 1
15 Racing Organisation Course 1
16 Lista Racing 1
17 Lochmann Racing 1
18 March Racing 1

Klasyfikacja konstruktorów

P Konstruktor Punkty
1 March 96
2 Martini 91
3 Elf-Jabouille 86
4 Chevron 19
5 Toj 6
6 Osella 1
7 Ralt 1

Klasyfikacja dostawców silników

P Dostawca Punkty
1 Renault 177
2 BMW 106
3 Hart 7
4 Chrysler 1

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.