Eta Piscium
η Psc

Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Ryby

Rektascensja

01h 31m 29,011s

Deklinacja

+15° 20′ 45,02″

Paralaksa (π)

0,01234 ± 0,00075

Odległość

271 ± 18 ly
83,1 ± 5,5 pc

Wielkość obserwowana

3,620 ± 0,009m

Rozmiar kątowy

0,0100′

Ruch własny (RA)

27,14 ± 0,74 mas/rok

Ruch własny (DEC)

−2,64 ± 0,47 mas/rok

Prędkość radialna

13,78 ± 0,17 km/s

Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy

żółty olbrzym

Typ widmowy

G7 IIa

Masa

3,9 ± 0,5 M

Promień

29,5 R

Metaliczność [Fe/H]

−0,14

Wielkość absolutna

−0,978 ± 0,029m

Jasność

447 L

Prędkość obrotu

8,4 km/s

Temperatura

4898 K

Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół

Centrum Galaktyki

Półoś wielka

8616 pc

Mimośród

0,1363

Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 99 Psc
2MASS: J01312901+1520452
Bonner Durchmusterung: BD+14°231
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 50
Boss General Catalogue: GC 1839
Katalog Henry’ego Drapera: HD 9270
Katalog Hipparcosa: HIP 7097
Katalog jasnych gwiazd: HR 437
SAO Star Catalog: SAO 92484
Alpherg, Kullat Nunu

Eta Piscium (η Psc, Alpherg) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Ryb. Według pomiaru sondy Gaia najduje się około 271 lat świetlnych od Słońca.

Nazwa

Gwiazda ta ma nazwę własną Alpherg; wywodzi się ona od arabskiego فرغ Pharg, co oznacza „wylew [wody]”. Inną nazwą tej gwiazdy jest Kullat Nunu, która (według Josepha Eppinga) wywodzi się z języka babilońskiego i oznacza „sznur Ryb”, łączący wyobrażone figury Ryb w konstelacji. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2018 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Alpherg dla określenia tej gwiazdy.

Charakterystyka

Eta Piscium to jasny, żółty olbrzym należący do typu widmowego G7. Gwiazda ma temperaturę 4898 K. Rozmiar kątowy tej gwiazdy został zmierzony, dalej podane parametry gwiazdy zostały obliczone dla odległości 350 lat świetlnych, zgodnej z pomiarami sondy Hipparcos: w tej odległości jej średnica okazuje się być 29,5 raza większa od słonecznej, a gwiazda świeci 447 razy jaśniej od Słońca. Masa tej gwiazdy to od 3,4 do 4,4 masy Słońca. Około 250 milionów lat temu była ona błękitną gwiazdą typu B, ale opuściła już ciąg główny i obecnie w jej wnętrzu trwa synteza helu w węgiel. Jest to także gwiazda zmienna typu Gamma Cassiopeiae.

W 1878 roku Sherburne Wesley Burnham odkrył, że olbrzym ma słabszą towarzyszkę, gwiazdę o wielkości 7,51m, oddaloną o 0,6 sekundy kątowej (pomiar z 2008 r.). Wielkość tej gwiazdy była też podawana jako 11m; rozbieżność jest związana z błędem pomiaru. Jest to żółto-biały karzeł typu F (gdyby druga wartość była prawdziwa, byłby to pomarańczowy karzeł typu K).

Gwiazdy cechuje ten sam ruch własny, co wskazuje, że są związane grawitacyjnie. W 2010 roku wyznaczono, że okres orbitalny układu to 850 ± 66 lat, a mimośród jest znaczny, równy 0,469 ± 0,53. Półoś wielka orbity to 1,228″, co w tej odległości odpowiada około 132 au. Suma mas gwiazd obliczona na podstawie orbity to 3,2 ± 0,9 M. Jest ona niższa niż masa wyznaczona indywidualnie dla jaśniejszego składnika, co wskazuje na niepełne zrozumienie tego układu.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Eta Piscium w bazie SIMBAD (ang.) [dostęp 2018-07-09]
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 M. Aurière, i inni. The magnetic fields at the surface of active single G-K giants. „Astronomy and Astrophysics”. 574, s. A90, 2015. DOI: 10.1051/0004-6361/201424579. Bibcode: 2015A&A...574A..90A. (ang.).
  3. Obliczona na podstawie wielkości obserwowanej i paralaksy.
  4. 1 2 Anderson E., Francis C: HIP 7097. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2018-07-09]. (ang.).
  5. Patrick Moore: The Data Book of Astronomy. CRC Press, 2000, s. 470. ISBN 0-7503-0620-3.
  6. Deborah Houlding: Pisces, the Fisches. Skyscript: Star Lore of the Constellations. [dostęp 2017-10-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-19)]. (ang.).
  7. 1 2 3 4 5 6 Jim Kaler: Kullat Nunu. STARS. [dostęp 2017-10-10]. (ang.).
  8. Pisces, the Fishes. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 343. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
  9. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2018-06-01. [dostęp 2018-07-09].
  10. 1 2 3 Cvetković, Z., Novaković, B.. Eight new and three recalculated orbits for binaries. „Astronomische Nachrichten”. 331 (3), s. 304–311, 2010. DOI: 10.1002/asna.200911250. ISSN 1521-3994. Bibcode: 2010AN....331..304C.
  11. 1 2 Mason et al.: WDS J01315+1521AB. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.