| Biskup wrocławski | ||
|
| ||
| Data i miejsce urodzenia |
23 lipca 1752 | |
|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
27 grudnia 1832 | |
| Miejsce pochówku | ||
| Biskup ordynariusz wrocławski | ||
| Okres sprawowania |
1823-1832 | |
| Biskup pomocniczy wrocławski | ||
| Okres sprawowania |
1798-1823 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Inkardynacja | ||
| Prezbiterat |
1 kwietnia 1775 | |
| Nominacja biskupia |
18 grudnia 1797 | |
| Sakra biskupia |
11 lutego 1798 | |
| Data konsekracji |
11 lutego 1798 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Konsekrator | |||||||
| |||||||
Emmanuel von Schimonsky (ur. 23 lipca 1752 roku w Brzeźnicy – zm. 27 grudnia 1832 roku we Wrocławiu) – biskup wrocławski w latach 1823-1832.
Emmanuel von Schimonsky urodził się 23 lipca 1752 roku jako syn starosty raciborskiego – Józefa von Schimonsky h. Ostoja. Studiował we Wrocławiu, a później w Rzymie. W 1775 roku w Rzymie, na Lateranie przyjął święcenia kapłańskie i powrócił na Śląsk. Został proboszczem w Łanach koło Koźla. Jednocześnie pełnił funkcję dziekana i komisarza biskupiego. W 1793 roku został kanonikiem. W 1793 roku został wikariuszem generalnym diecezji wrocławskiej, a w 1797 roku – biskupem pomocniczym. W 1797 roku został sufraganem wrocławskim, po śmierci ordynariusza w 1817 roku został mianowany przez papieża, Piusa VII zarządcą biskupstwa. W 1823 roku został biskupem diecezji wrocławskiej. Zmarł 27 grudnia 1832 roku i został pochowany w katedrze wrocławskiej.
Zwalczał skutki rewolucji francuskiej w postaci józefinizmu i prądów oświecenia. Uregulował na nowych zasadach stosunki kościelne między kurią rzymską a rządem pruskim.
Przypisy
Bibliografia
- Anna Bindacz: Gmina Rudnik – kraina pałaców i zieleni. Racibórz: Wydawnictwo i Agencja Wydawnicza WAW Grzegorz Wawoczny, 2005, s. 5. ISBN 83-89802-09-0.