Edward Wilczyński
Waganiec
tytularny podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

13 lipca 1884
Waganiec

Data śmierci

16 stycznia 1937

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

2 pułk szwoleżerów

Stanowiska

zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Edward Wilczyński, ps. „Waganiec” (ur. 13 lipca 1884 w Wagańcu, zm. 16 stycznia 1937) – tytularny podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier chemii, beliniak, starosta kolski.

Życiorys

Urodził się 13 lipca 1884 w majątku Waganiec, w ówczesnym powiecie nieszawskim guberni warszawskiej, w rodzinie Maurycego, ziemianina, i Róży z Galewskich. W 1905 ukończył Szkołę Realną w Warszawie. W 1909 otrzymał dyplom inżyniera chemika na Politechnice w Darmstadt. W 1912 wstąpił do Związku Strzeleckiego.

W końcu sierpnia 1915 wyruszył z Baonem Warszawskim do I Brygady Legionów Polskich. Został wcielony do 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Od 5 lutego do 31 marca 1917 był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego w Ostrołęce, który ukończył z wynikiem dobrym. W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozie w Szczypiornie. 16 grudnia 1917, po zwolnieniu z obozu, działał w Polskiej Organizacji Wojskowej.

W listopadzie 1918 tworzył szwadron dywizyjny przy Grupy Operacyjnej „Bug” gen. Jana Romera. 18 grudnia 1918 jako podoficer byłych Legionów Polskich został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem stopnia podporucznika nadanego mu przez generała majora Edwarda Śmigły-Rydza. Następnie został przeniesiony do 7 Pułku Ułanów Lubelskich. W jego szeregach walczył w wojnie z bolszewikami, a po zakończeniu wojny służył w nim jako oficer zawodowy. W 1923 pełnił obowiązki komendanta kadry szwadronu zapasowego, w następnym roku pełnił obowiązki dowódcy szwadronu zapasowego, a w czerwcu 1927 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 3 listopada tego roku został przeniesiony służbowo na trzy miesiące do Biura Ogólno Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w charakterze członka komisji przepisów służbowych o gospodarce materiałowej. W lipcu 1929 został przeniesiony do 2 Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich w Starogardzie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 1 czerwca 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na dwumiesięczny urlop, a z dniem 31 lipca tego roku został przeniesiony w stan spoczynku. 2 grudnia 1930 został mianowany z dniem 31 lipca 1930 podpułkownikiem wyłącznie z prawem do tytułu. W latach 1930–1933 był komendantem Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu, a następnie aż do śmierci starostą powiatowym w Kole. Od 1934 roku był przewodniczącym rady nadzorczej spółdzielni mleczarskiej w Kole.

Zmarł 16 stycznia 1937. Pochowany 19 stycznia 1937 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A20-8-29).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2021-05-16].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Żołnierze Niepodległości ↓.
  3. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919 roku, poz. 55.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613, 679.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 555, 601.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 11 czerwca 1927 roku, s. 163.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 296, 342.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927 roku, s. 119.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 323.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 192.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 2, 16.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 341.
  13. ↑ Aleksandra Wysocka, Z dumą w XXI wiek. 80 lat Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Kole, Koło: Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Kole, 2010, s. 17.
  14. 1 2 Nekrolog ↓.
  15. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 18 marca 1922 roku, s. 226.
  17. ↑ Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 423.
  18. ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 613.
  20. 1 2 Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 296.
  21. ↑ M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 239.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.