Dymaczewo Stare
wieś

Fragment centrum wsi
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

poznański

Gmina

Mosina

Liczba ludności (2016)

383

Strefa numeracyjna

61

Kod pocztowy

62-050

Tablice rejestracyjne

PZ

SIMC

0589725

Położenie na mapie gminy Mosina
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
52°13′48″N 16°46′35″E/52,230000 16,776389

Dymaczewo Stare – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina.

Części wsi

Integralne części wsi Dymaczewo Stare
SIMCNazwaRodzaj
0589731Kierzkiczęść wsi

Historia i pamiątki

Lokacja przywilejem z 13 maja 1751 na prawach wsi olęderskiej. Pierwotna nazwa - Dymaczewskie Stare Olendry.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

W centrum wsi pomnik (obelisk) ku czci Ludwika Bajera, powieszonego przez hitlerowców na gruszy za pomoc, jakiej udzielił zbiegłym jeńcom rosyjskim i angielskim. Egzekucji dokonano 22 maja 1942. Pomnik ufundowało społeczeństwo wsi i okolic, a odsłonięcie nastąpiło 13 października 1945. Główna ulica wsi również nosi miano tego bohatera.

Przy ul. Bajera pozostałości cmentarza ewangelickiego (bez nagrobków). W stronę Górki prowadzi aleja czereśniowa (zabytek przyrody).

Turystyka

Przy przystanku PKS w Dymaczewie Starym znajduje się koniec szlaku turystycznego Trzebaw Rosnówko – Dymaczewo Stare.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Ludność. Urząd Miejski w Mosinie, 31 grudnia 2016. [dostęp 2017-01-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 241 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 128973
  4. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. ↑ GUS. Rejestr TERYT
  6. 1 2 Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
  7. ↑ tablica in situ
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.