| Dendrocygna bicolor | |||
| (Vieillot, 1816) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
drzewica dwubarwna | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
| Zasięg występowania | |||
Drzewica dwubarwna (Dendrocygna bicolor) – gatunek ptaka z podrodziny drzewic (Dendrocygninae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae). Zamieszkuje Amerykę Północną i Południową, Afrykę oraz południową Azję. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1789 roku niemiecki przyrodnik Johann Friedrich Gmelin w 13. edycji linneuszowskiego Systema Naturae. Autor nadał gatunkowi nazwę Anas fulva, a jako miejsce typowe wskazał Nową Hiszpanię, czyli Meksyk. Później drzewica dwubarwna została przeniesiona do rodzaju Dendrocygna i tak jest klasyfikowana do tej pory. W 1908 roku wykazano, że nazwa Anas fulva była już wcześniej (w 1787 roku) użyta przez Meuschena dla innego gatunku kaczki, tak więc nazwa Gmelina jest młodszym homonimem i należało ją zmienić. Wykorzystano pierwszą wolną nazwę – Anas bicolor, której w 1816 roku użył dla opisania tego gatunku francuski ornitolog Louis Jean Pierre Vieillot. Autor ten jako miejsce typowe wskazał Paragwaj.
Nie wyróżnia się podgatunków. W 1922 roku dla populacji z USA i Meksyku opisano podgatunek helva, ale nie jest on uznawany.
Występowanie
Drzewica dwubarwna żyje od Indii na wschód po Mjanmę, w Afryce – wschodniej, południowej, w pasie na południe od Sahary oraz na Madagaskarze, w Ameryce Południowej, na Karaibach oraz w Meksyku i na południu Stanów Zjednoczonych. Ptak ten zamieszkuje okolice zbiorników wodnych, bagna oraz szerokie rozlewiska rzek.
Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego wymienia drzewicę dwubarwną na liście gatunków stwierdzonych w Polsce, lecz nie zaliczonych do awifauny krajowej (kategoria E w klasyfikacji AERC – pojaw nienaturalny).
Morfologia
Długość ciała 45–55 cm, długość skrzydła 20–23,5 cm; masa ciała samic 595–964 g, samców 545–958 g. Drzewica dwubarwna ma ubarwioną głowę oraz spód ciała na żółtobrązowo, wierzch ciała na brązowoczarny, a nogi na niebiesko.
Pożywienie
Drzewica dwubarwna odżywia się roślinami oraz bezkręgowcami wodnymi.
Rozród
Samica drzewicy dwubarwnej przeciętnie znosi ok. 6–13 jaj, które są wysiadywane przez 24–26 dni. Młode stają się w pełni samodzielne po około 60 dniach.
Status
IUCN uznaje drzewicę dwubarwną za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji szacuje się na 1,3–1,5 miliona osobników. Globalny trend liczebności oceniany jest jako spadkowy, choć u niektórych populacji nie jest on znany, a w Ameryce Północnej liczebność tego gatunku rośnie.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dendrocygna bicolor, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 3 4 L.J.P. Vieillot: Nouveau dictionnaire d’histoire naturelle, appliquée aux arts, à l’agriculture, à l’économie rurale et domestique, à la médecine, etc. Wyd. 2. T. 5. Paris: Chez Deterville, 1816, s. 136. (fr.).
- 1 2 3 4 5 D. Lepage: Fulvous Whistling-Duck Dendrocygna bicolor. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Dendrocygna bicolor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-1 [dostęp 2020-07-06] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Dendrocygninae Reichenbach, 1849-50 - drzewice (wersja: 2020-01-10). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-06].
- 1 2 J.F. Gmelin, Caroli a Linné Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, wyd. 13, t. 1 cz. 2, Lipsiae 1789, s. 530 (łac.).
- 1 2 3 Fourteenth Supplement to the American Ornithologists' Union Check-List of North American Birds, „The Auk”, 25 (3), 1908, s. 362, DOI: 10.2307/4070558, JSTOR: 4070558 (ang.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v12.2). [dostęp 2023-01-26]. (ang.).
- ↑ A. Wetmore & J.L. Peters. A new genus and four new subspecies of American birds. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 35, s. 42, 1922. (ang.).
- 1 2 W.L. Hohman & S.A. Lee: Fulvous Whistling-Duck (Dendrocygna bicolor), version 1.0. W: S.M. Billerman (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.fuwduc.01. [dostęp 2020-07-06]. (ang.).
- ↑ Aneks. Gatunki ptaków stwierdzone w Polsce do 31.12.2021, lecz nie zaliczone do awifauny krajowej. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. [dostęp 2023-01-26].
- ↑ Busse i in. 1991 ↓, s. 125.
- ↑ Keller i in. 2003 ↓, s. 90.
- ↑ Fulvous Whistling-Duck - Dendrocygna bicolor. NatureWorks. [dostęp 2014-05-12].
Bibliografia
- Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.
- Elisabeth Keller, Einhard Bezzel, Klaus Koenig, Bruno Kremer, Josef H. Reichholf (red.), Frieder Sauer, Klaus-L. Schuchmann, Angelika Sigl, Reinhard Witt, Gunther Steinbach (red.), Andrzej Kruszewicz (tłum.), Beata Bałucińska (tłum.): Ptaki. Cz. 2. Warszawa: Świat Książki, 2003, seria: Leksykon zwierząt. ISBN 83-7311-181-6.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).