Dobieszczyn (do 1945 niem. Entepöl) – osada (wieś) w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie polickim, w gminie Police, ok. 19 km na północny zachód od centrum Szczecina.

Miejscowość jest usytuowana na Równinie Polickiej w Puszczy Wkrzańskiej, przy granicy państwowej. Do wsi prowadzi ze Szczecina droga wojewódzka nr 115.

Przez wieś prowadzi Szlak „Puszcza Wkrzańska”.

Historia

Od drugiej połowy XIX w. istniała tu smolarnia. Wieś leżała na dawnym szlaku pocztowym Szczecin - Ueckermünde.

Polacy przejęli osadę 4 października 1945 r. od władz radzieckich po utworzeniu tzw. enklawy polickiej. Po wytyczeniu granicy państwowej, powstała wtedy tu stażnica WOP.

Obecnie przebiega tędy droga Szczecin - Ueckermünde, która mimo wejścia Polski do Układu z Schengen (21 grudnia 2007 r.) pozostawała zamknięta do 5 czerwca 2008 r. od linii granicznej aż po skrzyżowanie z drogą DW115 w związku z protestem ze strony Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w Szczecinie Macieja Trzeciaka, który nakazał wykonanie ekspertyzy.

Nazwa wsi pochodzi od staropolskiego imienia Dobiesław.

Przynależność polityczno-administracyjna Dobieszczyna

• 1815–1866: Związek Niemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze;
• 1866–1871: Związek Północnoniemiecki, Królestwo Prus, prowincja Pomorze;
• 1871–1918: Cesarstwo Niemieckie, Królestwo Prus, prowincja Pomorze;
• 1919–1933: Rzesza Niemiecka (Republika Weimarska), kraj związkowy Prusy, prowincja Pomorze;
• 1933–1945: III Rzesza, prowincja Pomorze;
• 1946–1950: Rzeczpospolita Polska (Polska Ludowa), województwo szczecińskie, powiat szczeciński;
• 1950–1957: Polska Rzeczpospolita Ludowa (Polska Ludowa), województwo szczecińskie, powiat szczeciński;
• 1957–1975: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie, powiat szczeciński;
• 1975–1989: Polska Rzeczpospolita Ludowa, województwo szczecińskie;
• 1989–1998: Rzeczpospolita Polska, województwo szczecińskie;
• 1999–teraz: Rzeczpospolita Polska, województwo zachodniopomorskie, powiat policki, gmina Police.

Inne

Po niemieckiej stronie granicy znajduje się drewniany krzyż oraz kamień upamiętniający śmierć księcia pomorskiego Barnima II w 1295 r. (28 maja), zabitego według legendy (zanotowanej przez Jana Bugenhagena i Tomasza Kantzowa) przez rycerza Widantę z Mokrawic. Krzyż (tzw. Barnimskreuz) znajdował się bliżej obecnego pasa granicznego, w związku z budową którego został przesunięty na zachód.

• Krzyż Barnima II
• Głaz Barnima II

Demografia

Ogólna liczba mieszkańców:

• 1864 – 13 mieszk.
• 1939 – 4 mieszk.
• 2001 – 5 mieszk.

Przypisy