Dichlorek siarki

Dichlorek siarki
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.	dichlorek siarki, chlorek(1−) siarki(2+), chlorek siarki(II)
podst.	dichlorosulfan
addyt.	dichlorydosiarka
	Inne nazwy i oznaczenia
Stocka	chlorek siarki(II)
inne	daw. dwuchlorek siarki
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	SCl; 2
Masa molowa	102,97 g/mol
Wygląd	czerwona do brązowej, lepka ciecz o ostrym zapachu
	Identyfikacja
Numer CAS	10545-99-0
PubChem	25353
InChI
	InChI=1S/Cl2S/c1-3-2
	InChIKey
	FWMUJAIKEJWSSY-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	1,621 g/cm³ (15 °C); ciecz
	Rozpuszczalność w wodzie
	reaguje z wodą
Temperatura topnienia	−122 °C; ok. −65 °C
Temperatura wrzenia	59,6 °C
Współczynnik załamania	1,557 (589 nm, 14 °C)
Prężność pary	1,01 kPa (−23 °C); 21,75 kPa (20 °C)
Budowa
Moment dipolowy	0,36 ± 0,01 D
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Na podstawie Rozporządzenia CLP, zał. VI
Zwroty H	H314, H335, H400, EUH014
Zwroty P	brak wiarygodnych danych
Temperatura zapłonu	118 °C (możliwy także brak zapłonu do 130 °C)
Temperatura samozapłonu	230 °C
Numer RTECS	WS4500000
	Podobne związki
Podobne związki	chlorek siarki, tlenek chloru(I)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Dichlorek siarki – nieorganiczny związek chemiczny z grupy chlorków, połączenie chloru i siarki na II stopniu utlenienia.

Jest czerwoną, nietrwałą cieczą. Reaguje łatwo z wodą, alkoholami i eterami. Otrzymuje się go przez chlorowanie dichlorku disiarki w temperaturze 0 °C lub przez przepuszczanie chloru nad siarką w obecności żelaza i trójchlorku fosforu. Rozpuszcza się w benzenie i tetrachlorometanie.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Sulfur dichloride, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank, Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 4290 [dostęp 2017-10-21] (niem. • ang.).
1 2 3 4 Haynes 2016 ↓, s. 4-88.
↑ Haynes 2016 ↓, s. 4-132.
↑ Haynes 2016 ↓, s. 9-65.
↑ Dichlorek siarki, [w:] Classification and Labelling Inventory, Europejska Agencja Chemikaliów [dostęp 2017-10-21] (ang.).
↑ JanuszJ. Supniewski JanuszJ., Preparatyka nieorganiczna, Wydawnictwa naukowe PWN, 1958 .

CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

1. Litowców	LiCl NaCl KCl RbCl CsCl
2. Berylowców	BeCl 2 MgCl 2 CaCl 2 SrCl 2 BaCl 2 RaCl 2
3. Skandowców	ScCl 3 YCl 3 LaCl 3 AcCl 3
4. Tytanowców	TiCl 2 TiCl 3 TiCl 4 ZrCl 2 ZrCl 3 ZrCl 4 ZrOCl 2 HfCl 4 HfOCl 2
5. Wanadowców	VCl 2 VCl 3 VCl 4 VOCl VOCl 2 VOCl 3 NbCl 3 NbCl 5 NbOCl 3 TaCl 5
6. Chromowców	CrCl 2 CrCl 3 MoCl 2 (Mo 3Cl 6) MoCl 3 MoCl 4 MoCl 5 WCl 2 WCl 4 WCl 5 WCl 6
7. Manganowców	MnCl 2 MnCl 3 TcCl 3 ReCl 3 ReCl 5
8. Żelazowców	FeCl 2 FeCl 3 (Fe 2Cl 6) Fe 2Cl 5 RuCl 3 RuCl 4 OsCl 2 OsCl 3 OsCl 4
9. Kobaltowców	CoCl 2 CoCl 3 RhCl 3 IrCl 2 IrCl 3 IrCl 4
10. Niklowców	NiCl 2 PdCl 2 PtCl 2 PtCl 3 PtCl 4
11. Miedziowców	CuCl (Cu 2Cl 2) CuCl 2 Cu(OH)Cl AgCl AuCl AuCl 3 (Au 2Cl 6)
12. Cynkowców	ZnCl 2 Zn(OH)Cl 2 CdCl 2 Cd(OH)Cl 2 Hg 2Cl 2 HgCl 2
13. Borowców	BCl 3 AlCl 3 GaCl 2 GaCl 3 InCl InCl 2 InCl 3 TlCl TlCl 3
14. Węglowców	CCl 4 SiCl 4 GeCl 2 GeCl 4 GeOCl 2 SnCl 2 SnCl 4 Sn 2OCl 2 SnOCl 2 PbCl 2 Pb(OH)Cl PbCl 4
15. Azotowców	NCl 3 NH 4Cl NOCl PCl 2 PCl 3 POCl 3 PCl 5 AsCl 3 AsCl 5 SbCl 3 SbCl 5 BiCl 3 BiCl 2 BiOCl
16. Tlenowców	S 2Cl 2 SCl 2 SCl 4 SOCl 2 SO 2Cl 2 Se 2Cl 2 SeCl 4 SeO 2Cl 2 TeCl 2 TeCl 4 PoCl 2 PoCl 4
17. Fluorowców	ICl ICl 3 BrCl