Dayton-Wright XPS-1

Dayton-Wright XPS-1
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Producent

Dayton-Wright

Typ

samolot myśliwski

Konstrukcja

górnopłat o konstrukcji mieszanej

Załoga

1

Historia
Data oblotu

1922

Lata produkcji

1922–1923

Liczba egz.

3

Dane techniczne
Napęd

1 x Lawrance J-1

Moc

200 KM

Wymiary
Rozpiętość

9,14 m

Długość

5,84 m

Powierzchnia nośna

13,28 m²

Masa
Startowa

778 kg

Osiągi
Prędkość maks.

ok. 209 km/h

Dane operacyjne

Dayton-Wright XPS-1 – jednomiejscowy, eksperymentalny myśliwiec przechwytujący zaprojektowany i zbudowany w zakładach Dayton-Wright Company na zamówienie United States Army Air Service (USAAC) w 1922. Samolot powstał jako wersja rozwojowa samolotu wyścigowego Dayton-Wright Racer. W jego konstrukcji zastosowano szereg nowatorskich rozwiązań, był to między innymi pierwszy samolot z chowanym podwoziem zaprojektowany dla Armii Amerykańskiej. Zbudowano trzy egzemplarze samolotu, które nie osiągnęły wymaganych przez Armię minimów osiągów i nie wszedł on do produkcji seryjnej.

Tło historyczne

Samolot został zaprojektowany na zamówienie USAAC na myśliwiec przechwytujący, dosłownie alert interceptor, o bardzo dużej prędkości wznoszenia przeznaczony do obrony lotnisk przed nieoczekiwanym atakiem. Samolot miał osiągnąć szybkość przynajmniej 145 mil na godzinę na wysokości 15 tysięcy stóp (233 km/h na wysokości 4572 m).

Był to jedyny samolot USAAC noszący oznaczenie „PS” (Pursuit, Special Alert). Samolot powstał jako wersja rozwojowa wcześniejszego samolotu wyścigowego Dayton-Wright Racer. W czerwcu 1921 zamówiono trzy egzemplarze samolotu (numery seryjne 68534-68536), dwa pierwsze egzemplarze miały być wyposażone w silnik Lawrance J-1, trzeci miał być napędzany silnikiem Wright E.

Opis konstrukcji

Dayton-Wright XPS-1 był jednosilnikowym, jednomiejscowym myśliwcem przechwytującym ze skrzydłem typu parasol.

Kadłub samolotu miał pękaty, beczułkowaty kształt, wykonany był ze stalowych rur i był kryty płótnem, statecznik pionowy także miał krytą płótnem konstrukcję stalową.

Skrzydło o zmiennym profilu wykonane było z drewna, podobnie jak poziome powierzchnie sterowe. Podobnie jak w przypadku wcześniejszego Dayton-Wright Racer, samolot mógł zmieniać w locie profil skrzydła poprzez ruchome krawędzie natarcia i spływu.

Samolot został wyposażony w chowane do kadłuba podwozie główne obsługiwane przez korbę w kabinie pilota – opuszczenie kół trwało sześć sekund, podniesienie podwozia zajmowało dziesięć sekund. Różnica prędkości samolotu z podwoziem wciągniętym i opuszczonym wynosiła 15,8 mil na godzinę (25 km/h). Był to pierwszy samolot Armii Amerykańskiej z chowanym podwoziem.

Dwa pierwsze egzemplarze samolotu zostały wyposażone w 200-konny silnik Lawrance J-1, trzeci egzemplarz otrzymał silnik Wright E. Silnik napędzał drewniane, czteropłatowe śmigło o stałym skoku. Silnik gwiazdowy samolotu był przykryty bardzo ciasną i opływową owiewką, był to pierwszy samolot, który używał takiego rozwiązania.

Historia

Pierwszy egzemplarz samolotu miał być przeznaczony tylko do testów statycznych niemniej po jego dostarczeniu na McCook Field odbyto na nim szereg lotów w listopadzie 1922. W trakcie oblatywania samolotu odkryto szereg problemów związanych z wewnętrzną instalacją chowanego podwozia (odkryte elementy instalacji mogły zranić pilota) i z wyciętymi w kadłubie otworami na koła (przez dziury mogła dostać się woda lub śmieci przeszkadzając w pracy podwozia). Odkryto także, że do kabiny pilota przedostawały się spaliny co wymagało zmian w instalacji spalinowej. W trakcie pierwszych lotów wyszło na jaw, że samolot raczej nie jest w stanie spełnić stawianym przed nim osiągów i zostały one obniżone – nowe specyfikacje mówiły, że samolot ma być w stanie osiągnąć prędkość 130 mil na godzinę (209 km) na wysokości 15 tysięcy stóp i dostać się na wysokość 20 tysięcy stóp (6096 m) w 25 minut.

Drugi samolot, w którym wprowadzono większość wymaganych zmian został oblatany w lipcu 1923, ale i ta konstrukcja nie osiągnęła wymaganych osiągów, nie udało się tego także trzeciej maszynie testowanej na McCook Field. Drugi i trzeci egzemplarz zostały umieszczone w magazynie w bazie McCook, jeden z nich istniał jeszcze przynajmniej do 30 kwietnia 1926.

Dayton-Wright XPS-1 był konstrukcją bardzo zaawansowaną technicznie, ale ostatecznie nieudaną. Niektóre z użytych w nim rozwiązań (chowane podwozie, owiewka silnika, mechanizacja płata o zmiennym profilu) weszły do powszechnego użycia dopiero znacznie później, nagromadzenie nie do końca sprawdzonych i jeszcze zawodnych nowinek technicznych w jednym samolocie doprowadziło do fiaska całego programu.

Uwagi

  1. ↑ Jednym z projektantów samolotu był Charles Hampton Grant, który już w 1917, jeszcze jako student w Princeton, otrzymał patent na zaprojektowane przez niego chowane podwozie.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 W. Green: The Complete Book of Fighters. s. 163.
  2. ↑ William Wagner: Reuben Fleet And the Story of Consolidated Aircraft. s. 70.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Peter M. Bowers: Forgotten Fighters/2 and Experimental Aircraft U.S. Army 1918-1941. Arco Publishing, 1971, s. 31. ISBN 978-0668024037.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 J. Wegg: General Dynamics Aircraft. s. 31.
  5. ↑ J. Wegg: General Dynamics Aircraft. s. 31-32.
  6. ↑ Birch Matthews: Race With the Wind. s. 36.
  7. ↑ Jay P. Spenser: The Airplane. s. 316.
  8. ↑ Ken Keisel: Dayton Aviation. s. 55.
  9. ↑ Peter M. Bowers: Forgotten Fighters/2 and Experimental Aircraft U.S. Army 1918-1941. Arco Publishing, 1971, s. 30. ISBN 978-0668024037.
  10. ↑ Jay P. Spenser: The Airplane. s. 222.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 J. Wegg: General Dynamics Aircraft. s. 32.
  12. 1 2 Hugh Cowin: X Planes. s. 31.

Bibliografia

  • Peter M. Bowers: Forgotten Fighters/2 and Experimental Aircraft U.S. Army 1918-1941. Arco Publishing, 1971. ISBN 978-0668024037.
  • William A. Green, Gordon Swanborough: The Complete Book of Fighters: An Illustrated Encyclopedia of Every Fighter Aircraft Built and Flown. Londyn: Smithmark Publishers, 1994. ISBN 0-8317-3939-8.
  • John Wegg: General Dynamics Aircraft And Their Predecessors. Annopolis: Naval Institute Press, 1990. ISBN 0-87021-233-8.
  • Hugh Cowin: X Planes: Research Aircraft 1891-1970: A Unique Pictorial Record of Flying Prototypes, Their Designers and Pilots. N: Osprey Publishing, 1999. ISBN 978-1855328761.
  • Ken Keisel: Dayton Aviation: The Wright Brothers to McCook Field. Mt. Pleasant, SC: Arcadia Pub., 2012. ISBN 978-0-7385-9389-0.
  • Birch Matthews: Race With the Wind: How Air Racing Advanced Aviation. Osceola, WI: MBI Pub. Co., 2001. ISBN 978-0-7603-0729-8.
  • Jay P. Spenser: The Airplane: How Ideas Gave Us Wings. New York: HarperCollins, 2008. ISBN 0-06-125919-5.
  • William Wagner: Reuben Fleet And the Story of Consolidated Aircraft. Fallbrook, CA: Aero Publishers, 1976. ISBN 978-0-8168-7950-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.