Corinne Suter
Data i miejsce urodzenia

28 września 1994
Schwyz

Klub

Skiclub Schwyz

Debiut w PŚ

26.11 2011, Aspen
(DNF1 - gigant)

Pierwsze punkty w PŚ

5.12 2014, Lake Louise (30. miejsce - zjazd)

Pierwsze podium w PŚ

23.02 2019, Crans-Montana (3. miejsce - zjazd)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
złoto Pekin 2022 Zjazd
Mistrzostwa świata
złoto Cortina 2021 Zjazd
srebro Åre 2019 Zjazd
srebro Cortina 2021 Supergigant
brąz Åre 2019 Supergigant
brąz Courchevel/Méribel 2023 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Jasná 2014 Zjazd
złoto Jasná 2014 Supergigant
srebro Québec 2013 Supergigant
srebro Jasná 2014 Drużynowo
brąz Roccaraso 2012 Kombinacja
Puchar Świata (Zjazd)
Mała Kryształowa Kula
2019/2020
2. miejsce
2020/2021
2. miejsce
2021/2022
3. miejsce
2022/2023
Puchar Świata (Supergigant)
Mała Kryształowa Kula
2019/2020
3. miejsce
2020/2021
Strona internetowa

Corinne Suter (ur. 28 września 1994 w Schwyz) – szwajcarska narciarka alpejska, mistrzyni olimpijska, pięciokrotna medalistka mistrzostw świata seniorek i juniorek.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Corinne Suter pojawiła się 17 listopada 2009 roku w Zinal, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła drugiego przejazdu slalomu. W 2011 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Crans-Montana, gdzie jej najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce w supergigancie. Już rok później wywalczyła brązowy medal w kombinacji, podczas mistrzostw świata juniorów w Roccaraso. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie dwie Norweżki: Ragnhild Mowinckel oraz Annie Winquist. Podczas rozgrywanych w 2013 roku mistrzostw świata juniorów w Québecu zdobyła srebrny medal w supergigancie. Rozdzieliła tam na podium Austriaczki: Stephanie Venier i Rosinę Schneeberger. Największe sukcesy w tej kategorii wiekowej osiągnęła jednak na mistrzostwach świata juniorów w Jasnej w 2014 roku, gdzie zwyciężyła w zjeździe i supergigancie, a wspólnie z kolegami z reprezentacji zdobyła srebrny medal w zawodach drużynowych.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 26 listopada 2011 roku w Aspen, gdzie nie ukończyła pierwszego przejazdu w gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 5 grudnia 2014 roku w Lake Louise, zajmując 30. miejsce w zjeździe. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanęła 23 lutego 2019 roku w Crans Montana, gdzie rywalizację w zjeździe ukończyła na trzeciej pozycji. Wyprzedziły ją jedynie Włoszka Sofia Goggia i Austriaczka Nicole Schmidhofer. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2019/2020, kiedy zajęła czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej oraz zwyciężyła w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta. W sezonie 2020/2021 była druga w klasyfikacji zjazdu i trzecia w supergigancie. W klasyfikacji zjazdu była też druga w sezonie 2021/2022 i trzecia w sezonie 2022/2023.

W 2017 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, zajmując dwunaste miejsce w supergigancie i osiemnaste w zjeździe. Wystartowała na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczang. Zajęła tam 17. miejsce w supergigancie i 6. lokatę w zjeździe. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Åre zdobyła srebrny medal w zjeździe, gdzie lepsza była tylko Ilka Štuhec ze Słowenii. Ponadto zajęła trzecie miejsce w supergigancie, plasując się za Mikaelą Shiffrin z USA i Sofią Goggią. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku zdobyła złoty medal w zjeździe, wyprzedzając Goggię i jej rodaczkę, Nadię Delago. Ponadto na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel była trzecia w tej samej konkurencji. Tym razem lepsze były kolejna Szwajcarka - Jasmine Flury i Austriaczka Nina Ortlieb.

Nie jest spokrewniona z innymi szwajcarskimi alpejkami: Jasminą i Fabienne Suter.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas Strata Zwyciężczyni
17. 17 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:22,24 +1,13 Ester Ledecká
6. 21 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:40,29 +1,07 Sofia Goggia
13. 11 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:13,51 +0,98 Lara Gut-Behrami
1. 15 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:31,87 - -

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
12. 7 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +1,10 Nicole Schmidhofer
18. 12 lutego 2017 Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 +1,80 Ilka Štuhec
3. 5 lutego 2019 Åre Supergigant 1:04,89 +0,05 Mikaela Shiffrin
DNS2 8 lutego 2019 Åre Superkombinacja 2:02,13 - Wendy Holdener
2. 10 lutego 2019 Åre Zjazd 1:01,74 +0,25 Ilka Štuhec
2. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 +0,34 Lara Gut-Behrami
1. 13 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:34,27 - -
18. 18 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Gigant 2:30,66 +4,14 Lara Gut-Behrami
20. 8 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:28,06 +1,56 Marta Bassino
3. 11 lutego 2023 Courchevel/Méribel Zjazd 1:28,03 +0,12 Jasmine Flury

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
20. 1 lutego 2011 Crans-Montana Zjazd 1:32,11 +2,43 Lotte Smiseth Sejersted
DNF1 3 lutego 2011 Crans-Montana Slalom 1:40,32 - Jessica Depauli
9. 5 lutego 2011 Crans-Montana Supergigant 1:28,23 +1,09 Elena Curtoni
12. 1 marca 2012 Roccaraso Slalom 1:42,69 +3,97 Stephanie Brunner
7. 3 marca 2012 Roccaraso Gigant 2:45,02 +1,16 Ragnhild Mowinckel
4. 5 marca 2012 Roccaraso Supergigant 1:06,99 +0,05 Annie Winquist
3. 8 marca 2012 Roccaraso Kombinacja 11,66 pkt +19,37 pkt Ragnhild Mowinckel
21. 21 lutego 2013 Québec Slalom 1:52,10 +7,59 Magdalena Fjällström
DNF2 22 lutego 2013 Québec Gigant 2:22,23 - Lisa-Maria Zeller
2. 24 lutego 2013 Québec Supergigant 1:00,89 +0,80 Stephanie Venier
15. 26 lutego 2013 Québec Zjazd 1:11,18 +1,08 Jennifer Piot
12. 27 lutego 2014 Jasná Gigant 1:52,86 +3,15 Marta Bassino
2. 2 marca 2014 Jasná Drużynowo  ?  ?  Szwecja
1. 3 marca 2014 Jasná Supergigant 1:14,71 - -
15. 3 marca 2014 Jasná Superkombinacja 2:11,34 +2,54 Elisabeth Kappauer
1. 5 marca 2014 Jasná Zjazd 1:24,19 - -

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach

  1. Crans-Montana – 23 lutego 2019 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Soldeu – 13 marca 2019 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Lake Louise – 6 grudnia 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Lake Louise – 8 grudnia 2019 (supergigant) – 3. miejsce
  5. Altenmarkt-Zauchensee – 11 stycznia 2020 (zjazd) – 1. miejsce
  6. Garmisch-Partenkirchen – 9 lutego 2020 (supergigant) – 1. miejsce
  7. Crans-Montana – 21 lutego 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  8. Crans-Montana – 22 lutego 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  9. La Thuile – 29 lutego 2020 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Val d’Isère – 18 grudnia 2020 (zjazd) – 1. miejsce
  11. Val d’Isère – 19 grudnia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  12. Val d’Isère – 20 grudnia 2020 (supergigant) – 2. miejsce
  13. Sankt Anton – 10 stycznia 2021 (supergigant) – 3. miejsce
  14. Val di Fassa – 26 lutego 2021 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Val di Fassa – 27 lutego 2021 (zjazd) – 2. miejsce
  16. Val di Fassa – 28 lutego 2021 (supergigant) – 3. miejsce
  17. Lake Louise – 4 grudnia 2021 (zjazd) – 3. miejsce
  18. Zauchensee – 16 stycznia 2022 (supergigant) – 2. miejsce
  19. Garmisch-Partenkirchen – 29 stycznia 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  20. Lake Louise – 2 grudnia 2022 (zjazd) – 2. miejsce
  21. Lake Louise – 3 grudnia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  22. Lake Louise – 4 grudnia 2022 (supergigant) – 1. miejsce
  23. Sankt Moritz – 16 grudnia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  24. Kvitfjell – 4 marca 2023 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.