Choroba posurowicza
Morbus postsericus

Jedna z najstarszych butelek surowicy przeciwbłoniczej
Klasyfikacje
ICD-10

T80.6
Inne reakcje na surowicę

Choroba posurowicza (łac. morbus postsericus, ang. serum sickness) – choroba autoimmunologiczna, której przyczyną jest wprowadzona pozajelitowo obcogatunkowa surowica. W jej przebiegu główną rolę odgrywają krążące kompleksy immunologiczne, które doprowadzają do miejscowych stanów zapalnych w śródbłonku (reakcja nadwrażliwości typu III). Najczęściej doprowadza do niej podanie końskiej surowicy przeciwtężcowej lub surowicy przeciwbłoniczej, preparatów jodowych, penicyliny, sulfonamidów albo cefazoliny.

Objawy i przebieg

Choroba objawia się w ciągu 7-17 dni od wstrzyknięcia następującymi objawami:

Laboratoryjnie można stwierdzić nieznaczną leukocytozę, eozynofilię, przyspieszenie OB i albuminurię.

Choroba przebiega łagodnie i często przechodzi samoistnie w ciągu kilku dni.

Powikłania

Leczenie

W leczeniu stosuje się leki przeciwhistaminowe i adrenalinę.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Franciszek Kokot, Choroby Wewnętrzne, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1991, s. 483-484, ISBN 83-200-1551-0.
  2. 1 2 Michael Brucculeri, Marian Charlton, David Serur, Serum sickness-like reaction associated with cefazolin, „BMC Clinical Pharmacology”, 6, 2006, s. 3, DOI: 10.1186/1472-6904-6-3, ISSN 1472-6904, PMID: 16504095, PMCID: PMC1397863 [dostęp 2017-05-27].

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.