Choroba Kaszina-Beka (łac. Osteoarthritis deformans endemica, ang. Kashin-Bek disease) – nabyta choroba, występująca endemicznie w Chinach, Tybecie i Syberii. Objawy choroby pojawiają się około 5. roku życia. W przebiegu choroby dochodzi do zniszczenia stawów, co wywołuje nawracające i przeważnie obustronne bóle stawów, ograniczenie ich ruchomości oraz obrzęk.

Epidemiologia

Szacuje się, że w samych Chinach na chorobę cierpi 2,5 miliona ludzi.

Etiologia

Uważa się, że u podstaw choroby leży niedobór selenu oraz jodu, zwłaszcza gdy oba stany współistnieją. Z tego też powodu choroba przebiega często z wolem tarczycy i rzadziej kretynizmem. Podejrzewa się, że znaczenie może mieć również zanieczyszczenie zboża grzybami oraz mykotoksyny.

Objawy

Choroba charakteryzuje się zaburzeniami wzrostu i dojrzewania u dzieci. Nieprawidłowości we wzroście kości doprowadzają do zmian w obrębie nasad i przynasad kości, które powodują zaburzenia wzrostu.

Leczenie

Leczenie ma charakter paliatywny. Obecnie prowadzone jest badanie, mające na celu wyjaśnienie, czy suplementacja antyoksydantów wpływa na przebieg choroby.

Historia

Choroba została po raz pierwszy opisana w 1849 przez rosyjskiego lekarza Nikołaja Kaszina, a w 1909 przez Jewgienija Beka.

Przypisy