| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowości nadbrzeżne | |
| Region | |
| Wysokość lustra |
135,2 m n.p.m. |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
21,5 ha |
| Wymiary • max długość • max szerokość |
|
| Głębokość • średnia • maksymalna |
|
| Długość linii brzegowej |
2 700 m |
| Objętość |
753,2 tys. m³ |
| Hydrologia | |
| Rzeki zasilające |
Dopływ z jez. Mulistego |
| Rzeki wypływające |
Dopływ z jez. Mulistego |
Położenie na mapie gminy Świętajno | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego | |
Położenie na mapie powiatu oleckiego | |
| 54°02′01″N 22°17′23″E/54,033611 22,289722 | |
Chełchy (inne nazwy: Jezioro Chełskie, Dunajek lub Kiełki) – jezioro w Polsce w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim, w gminie Świętajno.
Położenie
Jezioro leży na Pojezierzu Mazurskim, w mezoregionie Pojezierza Ełckiego, w dorzeczu Połomka–Ełk–Biebrza–Narew–Wisła. Znajduje się około 12 km w kierunku zachodnim od Olecka. W okolicach brzegów położone są miejscowości: Chełchy, na północy i Dunajek, na południu. Do jeziora wpada od północy i wypływa na południu ciek o nazwie Dopływ z jez. Mulistego. W najbliższym otoczeniu znajdują się pola, pastwiska i łąki.
Jezioro leży na terenie obwodu rybackiego jeziora Kiełki w zlewni rzeki Ełk – nr 9.
Morfometria
Według danych Instytutu Rybactwa Śródlądowego powierzchnia zwierciadła wody jeziora wynosi 21,5 ha. Średnia głębokość zbiornika wodnego to 3,5 m, a maksymalna – 5,9 m. Lustro wody znajduje się na wysokości 135,2 m n.p.m. Objętość jeziora wynosi 753,2 tys. m³. Maksymalna długość jeziora to 1150 m a szerokość 300 m. Długość linii brzegowej wynosi 2 700 m.
Inne dane uzyskano natomiast poprzez planimetrię jeziora na mapach w skali 1:50 000 według Państwowego Układu Współrzędnych 1965, zgodnie z poziomem odniesienia Kronsztadt. Otrzymana w ten sposób powierzchnia zbiornika wodnego to 22,5 ha, a wysokość bezwzględna lustra wody – 134,9 m n.p.m.
Przyroda
Wśród żyjących tu ryb przeważają płocie, szczupaki, leszcze i liny. Występują łąki podwodne na około 1/3 powierzchni dna – dominują moczarka, rdestnica przeszyta i rdestnica połyskująca. Wokół brzegów dominuje sitowie, ale spotkać można także trzcinę i pałki.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Henryk Chmielewski, Kamil Zdanowski, Jerzy Waluga, Jeziora Pojezierza Ełckiego, Olsztyn: Instytut Rybactwa Śródlądowego, 2007 (Przewodniki wędkarskie; 7), ISBN 978-83-60111-12-3, OCLC 750639686.
- 1 2 Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej: Rozporządzenie Nr 10/2013 Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia 12 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia obwodów rybackich na publicznych śródlądowych wodach powierzchniowych płynących. warszawa.rzgw.gov.pl, 28 lipca 2013. [dostęp 2021-04-13].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 2. Wody stojące, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 34, ISBN 83-239-9607-5.
- 1 2 3 Adam Choiński, Katalog Jezior Polski, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 350, ISBN 83-232-1732-7, OCLC 169954726.
- ↑ Roman Zielony, Alina Kliczkowska: Regionalizacja przyrodniczo-leśna Polski 2010. Warszawa: Centrum Informacyjne Lasów Państwowych, 2012. ISBN 978-83-61633-62-4.
- ↑ Dopływ z jez. Mulistego >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-02-18].