Charles Spackman Barker (ur. 10 października 1804 w Bath w Anglii, zm. 26 listopada 1879 w Maidstone w Anglii) – angielski organmistrz.
Życiorys
Pochodził z rodziny artystycznej. Jego ojciec – Joseph Barker oraz wuj – Thomas Barker (Maler), byli malarzami. Imiona otrzymał po swoim chrzestnym Charlesie Spackmanie – koneserze sztuki, wielkim fanie twórczości jego ojca i jego opiekunie po śmierci ojca w 1809 (Barker miał wówczas 5 lat).
W młodości, przez zainteresowanie naukami przyrodniczymi odbywał przez pewien czas praktykę farmaceutyczną i stomatologiczną, które porzucił z powodu zbyt dużej wrażliwości. Od 1830, przez dwa lata odbywał praktykę u organmistrza Jamesa Bishopa w Londynie. W 1832 założył własny warsztat organmistrzowski w Bath.
Pod wpływem rozmowy z organistą katedry York Minster, który skarżył się na ogromny wysiłek gry na nowo wybudowanych organach (1832), skoncentrował swoją pracę na udoskonaleniu traktury gry – mechanizmu przenoszenia ruchu z klawiszy na zawory w wiatrownicach. Jego pierwszym znaczącym, ale nie wprowadzonym na szeroką skalę wynalazkiem był hydrauliczny system tłoków i cylindrów. W 1837, przebywając w Paryżu, opracował dźwignię pneumatyczną. Urządzenie to, które opatentował w 1839, zostało wkrótce nazwane od jego nazwiska dźwignią Barkera. Licencji na budowę dźwigni udzielił firmie organmistrzowskiej Aristide Cavaillé-Colla, który zastosował ją po raz pierwszy w organach bazyliki św. Dionizego w Saint-Denis. Niedługo potem zatrudnił się w warsztacie organowym Daublaine-Callinet. W 1844 przypadkowo doprowadził do pożaru organów w kościele Saint Eustache w Paryżu; reperował je i rozbudowywał przez 10 lat, do roku 1854.
W 1851 prezentował jeden ze swoich instrumentów na EXPO w Londynie. W 1855 został odznaczony Orderem Narodowym Legii Honorowej.
W 1858 założył z Charlsem Verschneiderem warsztat organowy. Za namową organisty Alberta Pescharda opracował elektryczną trakturę gry. Po raz pierwszy zainstalował ją w 1865, w organach kolegiaty Saint-Laurent w Salon-de-Provence.
W 1870, po wybuchu wojny francusko-pruskiej powrócił do Anglii. Zmarł w 1879.
Wynalazki
- Dźwignia pneumatyczna – urządzenie pneumatyczne wykorzystywane w budowie organów piszczałkowych wyposażonych w trakturę mechaniczną w celu zmniejszania oporów ruchu podczas gry na klawiaturze
Dzieła
Niektóre organy piszczałkowe zbudowane przez Charlesa Barkera:
| Rok | Miejscowość | Budynek | Uwagi |
|---|---|---|---|
| 1855 | Paulerspury (Anglia) | Kościół | z ojcem |
| 1860 | Saint-Maixent-l’École (Francja) | Église Saint-Léger de Saint-Maixent-l'École | |
| 1861 | Caen (Francja) | Kościół Notre-Dame-de-la-Gloriette | zachowane |
| 1862 | Awinion (Francja) | Kolegiata Saint-Agricol | zachowane |
| 1863 | Chalon-sur-Saône (Francja) | Katedra Saint-Vincent w Chalon-sur-Saône | z Charlesem Verschneiderem |
| 1863 | Chalon-sur-Saône (Francja) | Kościół St-Jean-de-Vignes | z Charlesem Verschneiderem |
| 1863 | Cherbourg (Francja) | Bazylika Trójcy Świętej w Cherbourgu | z Charlesem Verschneiderem |
| 1864 | Meudon (Francja) | Kościół św. Marcina w Meudon | z Charlesem Verschneiderem |
| 1865 | Salon-de-Provence (Francja) | kolegiaty Saint-Laurent w Salon-de-Provence | z Charlesem Verschneiderem, pierwsze na świecie organy z trakturą elektryczną |
| 1868 | Paryż (Francja) | Kościół św. Augustyna | z Albertem Peschardem, z pierwszą w historii trakturą elektropneumatyczną |
| 1868 | Paryż (Francja) | Kościół św. Piotra z Montrouge | zachowane |
Przypisy
- 1 2 Barker, Charles Spackman, Grove Music Online, DOI: 10.1093/gmo/9781561592630.001.0001/omo-9781561592630-e-0000002068 [dostęp 2023-10-20] (ang.).
- 1 2 Curtis Gordon: A Provincial Organ Builder in Victorian England: William Sweetland of Bath. Ashgate Publishing Limited, 2011, s. 35. ISBN 978-1-4094-1752-1.
- 1 2 MGG Online [online], www.mgg-online.com [dostęp 2023-10-20] (ang.).
- ↑ Orgeltechnik: Windlade - Walcker-Stiftung [online], www.walcker-stiftung.de [dostęp 2023-10-20].
- ↑ Piet Bron, Paulerspury, United Kingdom (Northamptonshire) - United Reformed Church [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl.).
- ↑ Piet Bron, Saint-Maixent-l'Ecole, France (Deux-Sèvres (79)) - Église Abbatiale Saint-Leger [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Caen, France (Calvados (14)) - Église Notre-Dame de la Gloriette [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Avignon, France (Vaucluse (84)) - Église Saint-Agricol [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Chalon-sur-Saône, France (Saône-et-Loire (71)) - Cathédrale Saint-Vincent, Orgue de Choeur [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Chalon-sur-Saône, France (Saône-et-Loire (71)) - Église Saint-Jean des Vignes [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Cherbourg, France (Manche (50)) - Basilique Sainte-Trinité (du cotentin), Orgue de Choeur [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Meudon, France (Hauts-de-Seine (92)) - Église Saint-Martin [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Piet Bron, Salon-de-Provence, France (Bouches-du-Rhône (13)) - Église Collégiale Saint-Laurent [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
- ↑ Günter Lade, Die historische Peschard/Cavaillé-Coll-Orgel (1868/1889) der Pfarrkirche Saint-Augustin in Paris [online], Edition Lade [dostęp 2023-10-20] (niem.).
- ↑ Piet Bron, Paris, France (Paris (75)) - Église Saint-Pierre-de-Montrouge (14e arrondissement) [online], Orgel Databank [dostęp 2023-10-20] (niderl. • fr. • ang.).
Bibliografia
- d'Anchald P. Charles Sparkman Barker: A reassessment of the earlier years of his career. „Journal BIOS”. 33, s. 4–29, 2009.
- Kümmerle Salomon. Barker, Charles Sparkmann. „Encyklopädie der evangelischen Kirchenmusik”. 1, s. 120, 1888. Gütersloh.
- Reichling Alfred. Barker, Charles Spackman. „Die Musik in Geschichte und Gegenwart”. 2, s. 254, 1999. Kassel/Stuttgart.
- Meyrick Roberts R. Charles Spackman Barker. „The Organ”. 13, s. 186, 1933. Kassel/Stuttgart.
- David Smit: Barker, Charles Spackman. W: The Organ. An Encyclopedia. Douglas E. Bush (red.), Richard Kassel (red.). Nowy Jork, Londyn: Routledge, 2006, s. 49. ISBN 0-415-94174-1.