Brewster SB2A Buccaneer (ang. Bukanier) – dwumiejscowy samolot zwiadowczo-bombowy (SB – scout-bomber) zaprojektowany dla potrzeb amerykańskiej marynarki wojennej w latach 40. XX wieku. Został określony przez historyka Davida Donalda jako „jeden z najgorszych samolotów II wojny światowej”.

Buccaneer był jednosilnikowym średniopłatem o klasycznej konstrukcji budowanym w trzech wersjach różniących się jedynie silnikiem. Wersja dla marynarki wojennej używała silnika Wright R-2600 o mocy 1200 KM (895 kW), budowano także dwie wersje dla US Army Air Corps (poprzednika USAF), wersja A-32 miała silnik Wright Cyclone 14, a odmiana A-32 otrzymała silnik Pratt & Whitney R-2800 "Double Wasp".

W ramach umowy Lend-Lease Act samoloty tego typu dostarczono także do Wielkiej Brytanii, gdzie znane były pod oznaczeniem Bermuda. „Bermudy” w RAF-ie wykorzystywano jako samoloty treningowe oraz do holowania celów powietrznych. Pięć egzemplarzy wyposażonych w silniki Cyclone zostało dostarczonych do brytyjskiego Fleet Air Arm w celach testowych.

Uzbrojenie

• 2× karabiny maszynowe 12,7 mm w kadłubie
• 2× karabiny maszynowe 7,62 mm w skrzydłach
• 2× karabiny maszynowe 7,62 mm strzelające do tyłu
• do 454 kg bomb

Przypisy