125cc

W 2006 dołączył do zespołu Repsol Hondy prowadzonym przez Alberto Puiga, sezon zakończył na 19. miejscu, przy okazji zdobywając tytuł „Rookie of the Year”. Rok później, znowu z tym samym zespołem, zaliczył swoje pierwsze podium na torze w Le Mans, 9 razy kończył wyścigi w pierwszej dziesiątce, co na koniec zagwarantowało 10. lokatę w klasyfikacji generalnej. Rok 2008 to już kontrakt z teamem Polaris World Aprillia, na otwierającym sezon obiekcie Losail zdobywa Pole Position, podczas wyścigu miał awarię motocykla. Sezon zakończył szósty w klasyfikacji generalnej z 3 Pole Position i 4 finiszami na podium.

Lata 2009, 2010 spędził w zespole Jorge Martineza Aspara, dosiadając motocykla Aprilli, pierwsze zwycięstwo przyszło na torze Jerez (maj 2009), w pewnym momencie był nawet liderem klasyfikacji generalnej, został jednak ostatecznie pokonany przez Juliana Simona.

Moto2

Kolejne 2 sezony to współpraca z teamem Tech 3, w kategorii Moto2, gdzie jego partnerem był Francuz, Mike Di Meglio.

MotoGP

Smith awansował do MotoGP w 2013, kontynuując swoją współpracę z Herve Poncheralem, który wcześniej sprowadził go do Moto2. Brytyjczyk przejechał solidny sezon, tylko 3 razy nie dojechał do mety, a jego najlepszym rezultatem była 4 pozycja z Grand Prix Włoch.

Dostając duży kredyt zaufania od Poncherala i kibiców, Smith musiał zacząć uzyskiwać dobre rezultaty. W sezonie 2014 przeplatał je nieudanymi, nawet raz dojechał na podium (w GP Australii), w całym sezonie zdobył 121 punktów, co usadowiło go na ósmej lokacie.

Sezon 2015 był jak dotąd najlepszym w karierze Smitha, gdyż dojechał na drugim miejscu w GP San Marino (na motocyklu Yamaha; wtedy trzeci dojechał Redding; po raz drugi w historii brytyjscy kierowcy na podium), ponadto w każdym wyścigu w sezonie zameldował się na mecie, a w końcowym rozrachunku zajął 6. miejsce w klasyfikacji kierowców.

Sezony

* – sezon w trakcie

Klasy wyścigowe

Starty

* – sezon w trakcie