Borek Oniksztyński (lit. Anykščių šilelis) – poemat epicki Antanasa Baranauskasa litewskiego romantyzmu wydany po raz pierwszy w kalendarze w 1861 przez Laurynasa Ivinskisa pod pseudonimem Jurkštas Smalaūsis (pierwsze wydanie odrębne 1905). Poemat uznawany jest za klasykę w historii literaturze litewskiej. Polskie wydanie poematu ukazało się dopiero w roku 1909 w Wilno, tłumaczono przez Stefanią Jabłońską (1861-1936).

Ta epopeja narodowa powstała w latach 1858–1859 w Petersburgu, gdzie autor uczył się w Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej.

W poemacie Borek Oniksztyński Antanas Baranauskas przekazuje magiczne, święte połączenie między litwinami ​​​​a lasem. Autor zainspirował się motywem Pana Tadeusza Adama Mickiewicza. Istnieje także wpływ innych romantycznych poetów, takich jak William Wordsworth. Poemat porusza temat losu narodu litewskiego w XIX w., w tym ucisku politycznego, społecznego i rusyfikacji ze strony Imperium Rosyjskie. Zwrotki z poematu Antanasa Baranauskasa przez długi czas wykorzystywały się Litwinami jako dainy.

Poemat został przetłumaczony na język polski, angielski, łotewski, niemiecki, japoński, rosyjski i inne.

Postaci historyczne występujące w poemacie

• Władysław II Jagiełło - wielki książę litewski w latach 1377–1381 i 1382–1401, iure uxoris król Polski. W poemacie jest porównanie wyciętego lasu z czasem Chrzestu Litwy, kiedy wydawało się, że wiara narodowa Litwinów została wycięta.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Pierwsze polskie wydanie poematu (1909) w bibliotece Polona
• Anykščių šilelis w serwisie Wolne Lektury