Bohdan Kazimierz Stachlewski
„Dan”

Bohdan Stachlewski, ppłk (<1935)
pułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

8 października 1891
Konin

Data i miejsce śmierci

28 września 1939
Pnikut (?)

Przebieg służby
Lata służby

1914–1939

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

25 Pułk Ułanów Wielkopolskich

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Bohdan Kazimierz Stachlewski, ps. „Dan” (ur. 8 października 1891 w Koninie, zm. 28/29 września 1939) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 8 października 1891 w Koninie, w rodzinie Władysława i Zofii z Zborowskich. W 1912 wstąpił do Związku Strzeleckiego. Został wcielony do IV plutonu Pierwszej Kompanii Kadrowej, a następnie przeniesiony do 1 pułku ułanów. Od 5 lutego do 31 marca 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Posiadał wówczas stopień wachmistrza sztabowego. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Szczypiornie, a potem w Łomży, gdzie wybrano go komendantem obozu.

W listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu Niemców, a następnie podjął służbę w 32 pułku piechoty i został awansowany do stopnia podporucznika. Następnie przeniesiony do 11 pułku ułanów, 1 maja 1920 awansowany do stopnia porucznika. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i odniósł ranę pod Kustymą.

W czerwcu 1923 został przeniesiony z 27 pułku ułanów do 25 pułku ułanów. Od 1926 był dowódcą Szwadronu Zapasowego w Łukowie. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. W lipcu 1929 został przeniesiony do 27 pułku ułanów w Nieświeżu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 24 grudnia 1929 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 i 17. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko Inspektora Południowej Grupy Szwadronów KOP w Łucku. W 1933 został przeniesiony na stanowisko Inspektora Północnej Grupy Szwadronów KOP w Wilnie. 31 sierpnia 1935 otrzymał przeniesienie do Komendy Straży Granicznej w Warszawie na stanowisko II zastępcy komendanta i funkcję tę pełnił do 28 marca 1937. W marcu 1937 objął dowództwo 25 pułku ułanów w Prużanie. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Dowodził pułkiem w czasie kampanii wrześniowej. Zamordowany najprawdopodobniej przez nacjonalistów ukraińskich 28/29 września 1939 podczas próby przedarcia się na Węgry.

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. W Historii 25 puł. pod redakcją Mijakowskiego, Rozdżestwieńskiego, Kukawskiego podano datę październik 1921.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 77.
  2. 1 2 3 4 Żołnierze Niepodległości ↓.
  3. CAW ↓, sygn. I.120.1.125 s. 11.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 1 września 1920, s. 797.
  5. Mijakowski, Rozdżestwieński i Kukawski 2013 ↓, s. 17.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 43 z 29 czerwca 1923, s. 431.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 580, 601.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 20 kwietnia 1927, s. 119.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 175.
  10. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 314, 342.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 192.
  12. Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 40, 71.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 grudnia 1929, s. 439.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931, s. 245.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 142, 903.
  16. 1 2 Wykaz Legionistów ↓.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935, s. 117.
  18. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 707.
  19. Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 525.
  20. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 127.
  21. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 32.
  22. Księga Jazdy Polskiej 1938 ↓, s. 421.
  23. M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163 „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931, s. 362.
  25. M.P. z 1935 r. nr 258, poz. 308 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 listopada 1935, s. 121.
  27. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 142.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 77.
  29. 6 sierpień: 1914–1934, Warszawa: Zarząd Główny Związku Legjonistów Polskich, 1934, s. 20.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929, s. 365.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.