Beta Delphini
β Del

Położenie w gwiazdozbiorze
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór

Delfin

Rektascensja

20h 37m 32,941s

Deklinacja

+14° 35′ 42,32″

Paralaksa (π)

0,03233 ± 0,00047

Odległość

100,8 ± 1,5 ly
30,92 ± 0,46 pc

Wielkość obserwowana

3,64m

Rozmiar kątowy

0,0033″

Ruch własny (RA)

118,09 ± 0,47 mas/rok

Ruch własny (DEC)

−48,06 ± 0,43 mas/rok

Prędkość radialna

−22,7 ± 0,9 km/s

Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy

podolbrzym

Typ widmowy

F5 IV

Metaliczność [Fe/H]

−0,01

Wielkość absolutna

1,19m

Jasność

A: 18 LS
B: 8 L

Prędkość obrotu

40 km/s

Temperatura

6500 K

Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół

Centrum Galaktyki

Półoś wielka

6503 pc

Mimośród

0,1444

Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 6 Delphini
2MASS: J20373291+1435421
Bonner Durchmusterung: BD+14°4369
Boss General Catalogue: GC 28709
Katalog Henry’ego Drapera: HD 196524
Katalog Hipparcosa: HIP 101769
Katalog jasnych gwiazd: HR 7882
SAO Star Catalog: SAO 106316
Rotanev; CCDM J20375+1436A/B, WDS J20375+1436

Beta Delphini (β Del, Rotanev) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Delfina. Jest ona odległa od Słońca o około 97 lat świetlnych.

Nazwa

Nazwa Rotanev pojawiła się w katalogu Obserwatorium w Palermo z 1814 roku. Jej pochodzenie odkryto dopiero po latach – powstała w wyniku żartu astronoma włoskiego Niccolò Cacciatore, który nazwał tę gwiazdę łacińską wersją swego nazwiska rodowego, czytaną wspak (Venator). Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie tej nazwy dla określenia głównego składnika systemu.

Charakterystyka

Rotanev to gwiazda spektroskopowo podwójna, której składniki to dwa podolbrzymy, podobne gwiazdy typu widmowego F5. Są oddalone średnio o 0,65″, co w przestrzeni odpowiada średniej odległości ok. 13 au. Ze względu na mimośród orbit, zbliżają się na odległość 8 au i oddalają do 18 au. Okrążają wspólny środek masy w okresie 26,7 roku, najbardziej oddalone były w 2002 roku.

Oba składniki mają temperaturę ok. 6500 K, ale różnią się jasnością; Beta Delphini A jest 18 razy jaśniejszy od Słońca, podczas gdy składnik B ma jasność 8 razy większą od Słońca. Mają one masy nieco mniejsze niż 2 masy Słońca (jaśniejsza gwiazda jest nieznacznie masywniejsza). Oba składniki opuściły ciąg główny i przeistaczają się w olbrzymy, a zakończą życie jako para białych karłów.

Rotanev ma także optyczne towarzyszki, w pobliżu na niebie widoczne są jeszcze trzy inne gwiazdy, oznaczone jako składniki C, D i E. Mają one znacznie mniejszą paralaksę, co oznacza że są dużo bardziej oddalone od Słońca i nie są związane grawitacyjnie z układem Beta Delphini AB.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Beta Delphini w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 1 2 3 4 5 6 Anderson E., Francis C.: HIP 101769. [w:] Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2019-01-03]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Jim Kaler: Rotanev (Beta Delphini). [w:] STARS [on-line]. [dostęp 2015-03-24].
  4. Delphinus, the Dolphin. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 201. ISBN 0-486-21079-0. (ang.).
  5. John Scalzi: The Rough Guide to the Universe. 2003, s. 284. ISBN 1-85828-939-4.
  6. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2018-08-10. [dostęp 2019-01-03].
  7. Mason et al.: WDS J20375+1436AB. [w:] The Washington Double Star Catalog [on-line]. VizieR, 2014.
  8. bet Del C w bazie SIMBAD (ang.)
  9. UCAC3 210-293491 w bazie SIMBAD (ang.)
  10. GSC 01100-00703 w bazie SIMBAD (ang.)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.