Bazofile, granulocyty zasadochłonne – morfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów (białych krwinek), których cytoplazma zawiera ziarnistości barwiące się barwnikami zasadowymi na kolor niebieski. Komórki te mają około 10 μm średnicy, kulisty kształt oraz wydłużone jądro z dwoma lub więcej przewężeniami (jądro segmentowane). Swoją fizjologią przypominają komórki tuczne (mastocyty). Stanowią do 1% wszystkich leukocytów oraz około 2% wszystkich granulocytów. Podwyższoną liczbę bazofili we krwi nazywa się bazofilią.
Komórki te powstają w czerwonym szpiku kostnym z nieukierunkowanych komórek macierzystych (CFU-GEMM), które pod wpływem odpowiednich cytokin (m.in. interleukina 3 (IL-3), IL-4, IL-10, SCF, NGF) przekształcają się w linię rozwojową bazofilów (CFU-Baso).
Mają zdolność do fagocytozy, choć mniejszą niż neutrofile. W swoich ziarnistościach magazynują m.in.: histaminę, która rozszerza naczynia krwionośne i zwiększa ich przepuszczalność, heparynę obniżającą krzepliwość krwi oraz serotoninę. Substancje te uwalniają pod wpływem immunoglobulin E, kiedy to bazofile zostają pobudzone do reakcji (alergicznej lub anafilaktycznej).
Przypisy
- 1 2 Mała encyklopedia medycyny. Wyd. IV. T. I. Warszawa: PWN, 1988, s. 88. ISBN 83-01-08835-4.
- ↑ Słownik terminów biologicznych PWN: bazofile. [dostęp 2013-07-25].
- 1 2 3 4 5 Tablice biologiczne. Witold Mizerski (red.). Wyd. IV. Warszawa: Wydawnictwo Adamantan, 2004, s. 248. ISBN 83-7350-059-6.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Encyklopedia Biologia. Agnieszka Nawrot (red.). Kraków: Wydawnictwo GREG, s. 52–53. ISBN 978-83-7327-756-4.
- 1 2 3 Słownik tematyczny. Biologia, cz. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 27, ISBN 978-83-01-16529-1.
- ↑ Wojciech Sawicki: Histologia: podręcznik dla studentów. Wyd. V (dodruk). Warszawa: PZWL, 2009, s. 215. ISBN 978-83-200-4103-3.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.