BMW 600

BMW 600 w Muzeum BMW w Monachium
Producent

BMW

Projektant

Willi Black

Zaprezentowany

27 sierpnia 1957

Okres produkcji

1957–1959 (wyprodukowano 34 813 sztuk)

Miejsce produkcji

Monachium

Poprzednik

BMW Isetta

Następca

BMW 700

Dane techniczne
Segment

A

Typy nadwozia

2-drzwiowy fastback (jedne drzwi frotowe i drugie po prawej stronie dla pasażerów na tylnym siedzeniu

Silniki

benzynowy dwucylindrowy w układzie przeciwsobnym; poj. 582 cm³; chłodzony powietrzem; 14 kW; (19,5 PS)

Skrzynia biegów

4-biegowa synchronizowana i bieg wsteczny manualna

Napęd

tylny

Długość

2900 mm

Szerokość

1400 mm

Wysokość

1375 mm

Rozstaw osi

1700 mm

Masa własna

550-560 kg

Zbiornik paliwa

23 l

Liczba miejsc

4

Bagażnik

100 l

Ładowność

340 kg

Dane dodatkowe
Konkurencja

Fiat 500, Messerschmitt Kabinenroller, Mikrus MR-300, Mini, Vespa 400, Zündapp Janus

BMW 600 – samochód osobowy klasy aut miejskich produkowany przez niemiecki koncern motoryzacyjny BMW w latach 1957–1959, jako konkurencyjny dla francuskich, angielskich i włoskich samochodów tej klasy. Miał wypełnić lukę między motocyklami i dużymi samochodami osobowymi. Był to czteromiejscowy mały samochód produkowany od połowy 1957 do listopada 1959. Konstrukcja silnika była w dużej mierze oparta na czterosuwowych silnikach motocyklowych BMW w uładzie przeciwsobnym (bokser) ze zmniejszonym skokiem tłoka i zmodyfikowanym gaźnikiem. Projekt częściowo był oparty na dwumiejscowym BMW Isetta, był pierwszym powojennym czteromiejscowym autem marki BMW. Nie był sukcesem sprzedażowym, ale zapoczątkował proces projektowania bardziej udanego następcy, BMW 700.

Historia

Już w 1956 BMW opracowało prototypy oparte na Isetta do budowy czteromiejscowego pojazdu z przednim wejściem i nową tylną osią oraz z chłodzonym powietrzem silnikiem typu bokser. Jeden nadal miał składany dach, taki jak Isetta, i wolnostojące reflektory; brakowało bocznych drzwi. Nazwa przedwojennej serii „Dixi” została tymczasowo zakwalifikowana jako nazwa samochodu.

Dwa lata po wprowadzeniu Isetta, BMW zaprezentowało BMW 600 zaproszonym przedstawicielom prasy 27 sierpnia 1957 roku w Feldafing nad jeziorem Starnberg.

Budowa

Chłodzony powietrzem dwucylindrowy silnik typu bokser z centralnym wałkiem rozrządu napędzanym zębatkami walcowymi i zaworami górnymi w kształcie litery V jest zainstalowany wzdłużnie za tylną osią. Wentylator chłodzący znajduje się za silnikiem i jest napędzany bezpośrednio przez wał korbowy, nad nim znajduje się filtr powietrza. Skrzynia biegów z mechanicznie uruchamianym suchym sprzęgłem jednotarczowym i mechanizmem różnicowym jest zamocowana kołnierzowo z przodu silnika. Ma centralną przerzutkę, cztery zsynchronizowane biegi do przodu i jeden bieg wsteczny. Tylne koła są napędzane przez dwa wały, każdy z dwoma gumowymi przegubami.

BMW 600 ma sztywną ramę skrzynkową wykonaną z podłużnych rur stalowych o przekroju kwadratowym. Każde z kół jest zawieszone z przodu na przesuniętym wahaczu w stylu zawieszenia Dubonnet (cały wahacz jest obracany do kierowania, a nie tylko wspornik koła), jak w Isetta. Zawieszenie z tyłu umocowane było na szeroko zamontowanych, trójkątnych, wleczonych podłużnych wahaczach, zastosowanych po raz pierwszy w autach BMW. Zawieszenie składa się ze sprężyn śrubowych z teleskopowymi amortyzatorami na wszystkich kołach oraz dodatkowych gumowych elementów tłumiących z tyłu.

Nadwozie to zamknięte nadwozie w całości ze stali (opcjonalnie ze składanym szyberdachem) z przednimi drzwiami otwieranymi na lewo i prawymi tylnymi bocznymi drzwiami, które są z przodu na zawiasach. Kierownica i deska rozdzielcza odchylają się na zewnątrz po otwarciu przednich drzwi. Koło zapasowe znajduje się za osłoną po wewnętrznej stronie przednich drzwi. Zbiornik montowany jest nad silnikiem.

Samochód posiadał kanapę dla dwóch osób z przodu i z tyłu. Przestrzeń na tylnych siedzeniach została opisana jako obszerna we współczesnym raporcie z testów, według Paula Simsy w Auto, Motor und Sport "więcej niż w konwencjonalnych dwudrzwiowych małych samochodach". Bagażnik za tylną kanapą jest jednak bardzo mały i ma pojemność 100 litrów zgodnie ze specyfikacją fabryczną. Aby zwiększyć rozmiar, oparcie siedzenia można złożyć do przodu lub całe tylne siedzenie można wyjąć.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 Pressemappe: Vorstellung des BMW 600. bmw-grouparchiv.de. [dostęp 2022-06-27].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Technische Daten des BMW 600. www.isetta-club.de. [dostęp 2022-06-27].
  3. ↑ Another example of maximum interior room with minimum exterior dimensions is the new Isetta 600 / w: Railton, Arthur R. (July 1958). Windsor, H. H. (Jr.); Grant, Roderick M.; Whittaker, Wayne; Railton, Arthur R. Popular Mechanics (U.S. ed.). Chicago, IL USA: Popular Mechanics. 110 (1): 84–87.. books.google.de. [dostęp 2022-06-27].
  4. ↑ DER GERNE-KLEIN.. www.bmwgroup-classic.com. [dostęp 2022-06-27].
  5. 1 2 Modell "Dixi" (Vorläufer BMW 600). bmw-grouparchiv.de. [dostęp 2022-06-27].
  6. ↑ BMW 600 Prototyp. www.isetta-club.de. [dostęp 2022-06-27].
  7. 1 2 3 4 Verkaufsprospekte und Testberichte, abgedruckt in Schrader-Motor-Chronik, Schrader Verlag, Stuttgart 1996, ISBN 3-613-87010-X, ISBN 978-83-945659-1-6
  8. 1 2 Norbye, Jan P 1984 ↓, s. 122.
  9. ↑ Norbye, Jan P 1984 ↓, s. 123.
  10. ↑ Levin 2004 ↓, s. 34.

Linki zewnętrzne

Bibliografia

  • Horst Münnich BMW - Eine deutsche Geschichte, Zsolnay-Verlag, 1991 ISBN 978-3-552-04124-0
  • Jan P. Norbye, BMW - Bavaria's Driving Machines., wyd. I, New York: Beekman House, 1984, ISBN 978-0-517-42464-3.
  • Tony Levin, The Complete Book of BMW, wyd. I, St. Paul (USA): Motorbooks International, 2004, ISBN 0-7603-1951-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.