Błyszczki (Plusiinae) – podrodzina motyli z rodziny sówkowatych. Rozsiedlona kosmopolitycznie. Dorosłe często mają na przednich skrzydłach metaliczne plamy. Aktywne głównie nocą.

Opis

Motyle z tej podrodziny, z wyjątkiem Abrostolini, są dość jednolite pod względem ogólnego wyglądu i morfologii. Osiągają między 15 a 60 mm rozpiętości skrzydeł i zwykle mają tęgo zbudowane ciała. Głowę mają porośniętą włosowatymi łuskami, wyposażoną w szczeciniaste czułki, nagie, otoczone rzęskami oczy, wygięte ku górze głaszczki wargowe i dobrze wykształconą ssawkę. Przednie skrzydła z komórką radialną i dobrze rozwiniętym rysunkiem, często z metalicznymi plamami. Większość gatunków ma pęczki sterczących łusek na zatułowiu i przedniej części odwłoka. Narząd tympanalny o głęboko położonej błonie bębenkowej i silnie rozdętej czwartej kieszonce tympanalnej. Za właściwym kapturkiem typanalnym występuje jeszcze drugi błoniasty kapturek. Narządy rozrodcze samców charakteryzuje m.in.: duży edeagus, zwykle z silnymi cierniami na wezyce, obecność klawus oraz cienki wyrostek sakulusa. U samic zwykle ścianę torebki kopulacyjnej inkrustują drobne, ziarenkowate skleryty.

Jaja charakteryzuje chorion o żeberkowatej rzeźbie. Gąsienice odznaczają się małą głową, rysunkiem złożonym z podłużnych pasków i małym, chropowatym sklerytem w podgębiu określanym mianem raduloidu. Z wyjątkiem Abrostolini mają tylko trzy pary całkowicie rozwiniętych posuwek, osadzone na piątym, szóstym i dziesiątym segmencie odwłoka.

Biologia i występowanie

Błyszczki są rozprzestrzenione kosmopolitycznie i zasiedlają różne środowiska, od tropików po tundrę. W Polsce stwierdzono 27 gatunków (zobacz błyszczki Polski).

W przypadku hodowanych w laboratorium gatunków północnoamerykańskich czas od złożenia jaja do wyklucia wynosił 3 dni, od przepoczwarczenia do wyjścia imago około 8 dni, a całość rozwoju od jaja do imago średnio 30 dni. Gąsienice zwykle są polifagiczne. Przepoczwarczają się na roślinach żywicielskich, w ściółce lub na powierzchni gruntu. Dorosłe owady są dobrymi lotnikami i odżywiają się nektarem. Zwykle prowadzą nocny tryb życia, ale niektóre gatunki spotkać można aktywne również w dzień. Samice przywabiają samce feromonami. W ciągu życia samica składa zwykle 200–300 jaj, umieszczając je pojedynczo, z dala od siebie. Zimowanie następuje zwykle w stadium gąsienicy, ale u Abrostola zimują poczwarki.

Systematyka

Należą tu 4 plemiona i 51 rodzajów:

• plemię: Omorphini Chou & Lu, 1979
  • Omorphina Alphéraky, 1892
• plemię: Abrostolini Eichlin & Cunningham, 1978
  • Abrostola Ochsenheimer, 1816
  • Mouralia Walker, 1858
• plemię: Argyrogrammatini Eichlin & Cunningham, 1978
  • Agrapha Hübner, 1821
  • Anadevidia Kostrowicki, 1961
  • Anaplusia Ronkay, 1987
  • Argyrogramma Hübner, 1823
  • Chrysodeixis Hübner, 1821
  • Ctenoplusia Dufay, 1970
  • Dactyloplusia Chou & Lu, 1979
  • Enigmogramma Lafontaine & Poole, 1991
  • Extremoplusia Ronkay, 1987
  • Kuelvarosiplusia Ronkay, Ronkay & Behounek, 2010
  • Loboplusia Roepke, 1941
  • Plusiopalpa Holland, 1894
  • Plusiotricha Holland, 1894
  • Scriptoplusia Ronkay, 1987
  • Stigmoctenoplusia Ronkay, Ronkay & Behounek, 2010
  • Stigmoplusia Dufay, 1970
  • Trichoplusia McDunnough, 1944
  • Thysanoplusia Ichinose, 1973
  • Vittaplusia Ronkay, Ronkay & Behounek, 2010
  • Zonoplusia Chou & Lu, 1979
• plemię: Plusiini Boisduval
  • podplemię: Autoplusiina Kitching, 1987
    • Allagrapha Franclemont, 1964
    • Antoculeora Ichinose, 1973
    • Autoplusia McDunnough, 1944
    • Diachrysia Hübner, 1821
    • Erythroplusia Ichinose, 1962
    • Macdunnoughia Kostrowicki, 1961
    • Notioplusia Lafontaine & Poole, 1991
    • Rachiplusia Hampson, 1913
    • Sclerogenia Ichinose, 1973
  • podplemię: Euchalciina Chou & Lu, 1979
    • Chlorochrysia Ronkay, Ronkay & Behounek, 2008
    • Chrysanympha Grote, 1896
    • Desertoplusia Klyuchko, 1984
    • Eosphoropteryx Dyar, 1902
    • Euchalcia Hübner, 1821
    • Lamprotes Reichenbach, 1817
    • Panchrysia Hübner, 1821
    • Platoplusia Ronkay, Ronkay & Behounek, 2008
    • Plusidia Butler, 1879
    • Polychrysia Hübner, 1821
    • Pseudeva Hampson, 1913
  • podplemię: Exyrina
    • Exyra Grote, 1875
  • podplemię: Plusiina Boisduval
    • Anagrapha McDunnough, 1944
    • Autographa Hübner, 1821
    • Cornutiplusia Kostrowicki, 1961
    • Lophoplusia Zimmermann, 1958
    • Megalographa Lafontaine & Poole, 1991
    • Plusia Ochsenheimer, 1816
    • Syngrapha Hübner, 1821

Przypisy