Aparat apikalny, pierścień apikalny lub aparat szczytowy (ang. Ascus apex) – struktura na szczycie worków u workowców. Występuje w workach jednościennych (unitunikowych) i bierze udział w wydostawaniu się askospor z tych worków. W zależności od budowy aparatu apikalnego wyróżnia się 3 typy tych worków:

  • dzióbkowe, posiadające na szczycie dzióbek. Jest to wydłużony szczyt wewnętrznej ściany worka z wąską szparą, przez którą wydostają się zarodniki. Występują np. u Hypocreales;
  • annelowe, występujące np. u Helotiales. Mają wyraźny pierścień otaczający otwór, przez który wyrzucane są zarodniki;
  • hypodermatowe, występujące np. u Rhytismatales. Mają słabo widoczny pierścień.

Reakcja pierścienia w aparacie apikalnym z jodyną lub odczynnikiem Melzera jest jedną z prób przy diagnozowaniu gatunków. Pierścień ten może być amyloidalny, gdy pod wpływem jodyny barwi się na niebiesko, lub nieamyloidalny, gdy jodyna nie wybarwia go na niebiesko.

Przypisy

  1. Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, ISBN 978-83-09-01063-0.
  2. 1 2 Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, ISBN 978-83-09-01048-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.